Sigurrós

2008-12-23T22:28:00.000Z

Gleðileg jól!

2008-10-25T20:45:00.003Z

Vetur konungur genginn í garð.

Lítill trítill orðinn 8 mánaða, skríður um með rassinn útí loftið með tvær tönnslur og babalar mamma.

2008-10-13T09:58:00.003Z

Ástarjátning á götum Reykjavíkurborgar rétt við Árnagarð, Háskóla Íslands.

Maðurinn kallar á eftir sinni heittelskuðu: "ég elska þig"!

Unga konan með barnavagninn svarar: "HA??"

Maðurinn kallar aftur: "ég elska þig"!

Enn svarar konan og gengur tilbaka í áttina að honum: "HA"?

Maðurinn hrópar nú hástöfum sem þau nálgast hvert annað: "Ég sagði ég elska þig!! Heyrirðu ekki neitt"??

"Ha..., jú...elska þig líka!".

Þau ganga svo frá hvort öðru, hann fer á þriðju hæð en hún á fyrstu hæð. Hann les bókmenntir, hún les málfræði. Barnið sefur úti í vagninum.

2008-08-13T23:10:00.002Z

Nú hafa fjórir geitungar heimsótt okkur fjölskylduna síðastliðna þrjá daga, þar af komu tveir inn sama daginn. Sá fyrsti var drepinn á eldhúsgólfinu af mér, annar í röðinni var veiddur af húsbóndanum í svefnherbergisglugganum og svo hinir veiddir af húsmóðurinni í stofuglugganum.
Mér leiðast þessar heimsóknir, þó svo að þetta séu einu gestirnir undanfarna daga. Það kannski truflar mig ekki, en þegar lítill snáði er í kring er mér ekki sama. Móðureðlið. Konan.
Annars er annað skordýr hér nálægt heimkynnum okkar, nánar tiltekið á svölunum og hefur hreiðrað um sig mér til skemmtunar og fróðleiks. Held samt að hún sé dauð eða farin, hef eigi séð hana undanfarna daga. Kannski að geitungarnir hafi étið hana. Sveiattan.
Svo á að fara að rigna á morgun. Sól, sól og sumarylur. Það er nú ekki svo hlýtt reyndar.
Nú er ég farin að rambla, kallinn kallar. Gott er að fara að sofa. Út.

2008-08-07T20:58:00.005Z

Heim! Komin heim! Heim í heiðardalinn!
Lítill, lítill trítill orðinn trítilóður.
Farinn að velta sér fram og tilbaka
bablar, öskrar og hjalar.
Og er náttlega sætastur allra.

Skelli hér inn einni af okkur Svabba pabba, við erum jú svoldið sæt líka.
Annars ætla ég að hætta þessu myndastandi af syninum hér á síðunni.
Það var nú bara svona til gamans fyrir fólkið heima á meðan Danmerkurferð stóð yfir.
En nú erum við heim komin og þá gildir sama regla og síðast,
come and visit!

2008-07-25T11:08:00.003Z

Ég á lítinn, skrýtinn snáða
Hann er orðinn 5 mán-Áða

2008-07-15T20:12:00.014Z

Han er så söd!
Það kemur oft fyrir hér á götum Kaup-
mannahafnar að við mæðgin erum stöðvuð af fólki sem vill lýsa hrifningu sinni á fallega barninu sem hangir framan á múttunni. Það vill endilega tala við fallega snáðann og oftar en ekki spjallar hann til baka. Honum finnst nefnilega svo gaman að tala við fólk, hvort sem það er mamman, pabbinn eða hver sem er. Öll athygli er vel þeginn, enda fjörmikill drengur og algjör orkubolti.

Og það sem barnið stækkar!
Nú er Kári litli farinn að uppgötva alls kyns hluti, eða bara alla hluti. Og þá er um að gera að
koma við þá, taka í þá og athuga hvernig þeir eru á bragðið. En litlar hendur og litlir puttar ráða ekki alltaf við allt, þó svo að þeim fara sífellt fram með hverjum degi.
Ekki er gaman að liggja á bakinu, það er bara fyrir lítil börn! Stundum er þó gaman að velta sér fram og tilbaka, í rúminu og á dýnunni frammí stofu.
Já, það er sko gaman að vera til!

En litlu fjölskyldunni líður bara vel hér í kóngsins Köbenhavn og hefur tíminn verið fremur afslappandi.
Þar sem múttan og pabbinn eru að vinna við hágöfug rannsóknar-
störf, pabbinn þó meira, og eru sífellt með bók við hönd (sem er kannski ekkert skrýtið og fremur algengt, ekki bara hér í Copenhagen) kemur það kannski ekki á óvart að litli kútur vildi glugga í eina bók. Og ekki byrjar það á verri endanum, hávísindaleg fræðibók um bókmenntir.
Spurning um að mamman lesi fyrir hann Iversen þegar heim er komið. Aðeins nördar skilja þetta.

Og nú er amman farin! Hún kvaddi okkur á föstudaginn, en staldraði stutt við á klakanum og fór í morgun til Texas. Já konan er sífellt á farandsfæti.
En okkur fjölskyldunni fannst ánægjulegt að hafa ömmuna hér, enda góð í því hlutverki.
Á morgnanna fór hún með Kára litla í göngutúr á meðan múttan hvíldi sig. Svo á daginn örkuðum við um stræti borgarinnar og ósjaldan var stoppað á kaffihús og fengið sér hressingu.
Svo nú ætti Kári litli kútur að vera orðinn þrælvanur kaffihúsum, já og verslunarferðum.

Helgin var ljúf og góð. Gott var veðrið og fjölskyldan kampakát.
Á sunnu-
deginum fórum við í dýragarð og skemmtu foreldrarnir sér konunglega. Litli kútur lét sér fátt um finnast um ljónin, tígrisdýrin, hestana, fílana, apana og ég veit ekki hvað. Enda er nóg annað að uppgötva í þessum heimi fyrir svo lítinn strák og var hann mest upptekinn af myndavélinni sem múttan hélt á og tók endalaust myndir af dýrunum. Þá getur hún bara sýnt honum þær þegar eldri er orðinn.
En dagurinn var í senn æðislegur í alla staði.

Æ, svo margar myndir. Svo margt hægt að segja. Svo lítill tími!!
Mömmunni finnst svo gaman að taka myndir af litla manninum sínum sofandi, enda ásýnd hans svo falleg og hrein þegar hann lýkur aftur augunum sínum og flyst inní annan heim. Í dag meir að segja hló hann uppúr svefni og er það ekki í fyrsta sinn. Það hefur hann frá föður sínum, enda múttan oft vaknað upp við hlátur á nóttinni frá rekkjunautnum.
En apinn sem hvílir við hlið engilsins vann pabbinn fyrir kútinn í Tívolíinu og er hann afar vinsæll.

En nóg í bili. Heyrumst snart!

2008-07-06T20:55:00.011Z

Det er så dejligt i Danmark!!
Nú er litla fjölskyldan búin að vera í viku og gott betur í Köben og líður okkur öllum mjög vel.
Kári Steinarr nýtur þess að hanga framan á foreldrum sínum og skoða sig um, bæði mannlífið og umhverfi.
Fyrsta daginn gengum við Istedgade, sem er nú þekkt fyrir annað en að vera sómsamleg gata og heyrðist ekki múk í litla drengnum enda var hann mikið að skoða sig um. Hér sjást þeir feðgar spóka sig um. Smá rigning kom og Kári Steinarr fékk þennan fína klút hjá Sigrúnu vinkonu sinni svo hann myndi ekki blotna mikið.

Fyrstu dagana fengum við að gista hjá Elísabetu frænku Svavars og fór vel um okkur þar. Þar fór Kári Steinarr í fyrstu sturtuna sína með pabba sínum og þótti bara gaman. Svolítið hissa fyrst, en ánægður með danska vatnið held ég. Allavega til að sprella í, ekki til drykkjar.
Pabbinn hóf svo störf sín við rannsóknir í byrjun vikunnar og mamman og Kári spókuðu sig um í búðum og um hverfið.
Hér sést litli kútur vinka til mömmu sinnar úr rúminu hennar Elísabetar.

Í upphaf vikunnar kom svo þetta fína veður og Kári Steinarr var náttúrulega aðaltöffari hópsins, enda með allt á hreinu. Foreldrarnir búnir að kaupa sólhatt fyrir drenginn í H&M, hann fékk sólgleraugu lánuð hjá stóru frænku og svo keypti mamman handa honum froska-band svo snuðið héldist frá jörðinni þar sem nýjasta sportið er að henda duddunni útúr sér.
Já, hann veit hvað hann er mikill töffari drengurinn, með þennan flotta svip hér til vinstri...nei ég meina hægri...æ ég meinti vinstri!! a****n!

Svo kom amma Ella til okkar á miðviku-
daginn og er hún og Kári búin að vera mikið saman á meðan mamman og pabbinn fara að vinna, í partý og ná sér í smá lúr.
Amman og barnabarnið eru búin að spóka sig um nágrennið við íbúðina sem við nú erum komin í og verðum í út júlímánuð og er litli maðurinn hæstaánægður með það fyrirkomulag enda ánægður að hafa ömmu sína hjá sér.

Lítill engill sem sefur svo vært,
og svífur inní draumaheiminn.
Fallegastur er hann,
ójá.

Hilsen!

2008-06-27T15:13:00.003Z

Líður tími, líður lönd
langt er ei að bíða.
ferðalagið, á litla strönd
fer nú senn að líða.

Biðjum að heilsa.
Danaveldið kallar!

2008-05-22T11:11:00.005Z

Það skyldi ekki koma neinum á óvart að tónar Sigur Rósar róaði barnið mitt og færði það inní draumaheiminn. Sigurrósin, sem lítt hefur hlýtt á Sigur Rós í gegnum árin, setur nú óspart ífóninn af stað og við mæðginin töltum hér um íbúðina, sem er uppfull af barnadóti, þvotti og fleiru, og hverfum inní annan heim.
Annars er faðirinn hæstánægður með þetta, enda mikill aðdáandi Sigur Rósar. Jú, og líka Sigurrósar.
Ég ætlaði mér nú ekki að setja inn mynd hér, en þar sem ljúfurinn er svo sætur verð ég að fá að deila því með ykkur.

2008-04-27T11:22:00.002Z

Og hvað er títt? ó, svosem lítið. Tíminn æðir áfram, strunsar framhjá manni eins og óð kerling. Og lítið við því að gera. Prinsinn stækkar og stækkar, orðinn tveggja mánaða.
Foreldrarnir dást barasta að fallega furðuverkinu sínu, já þetta gerðum við! Og litli unginn brosir svona fallega, hjalar bara og lætur sér líða vel í þeirra faðmi.
Annars er mikið um að vera á næstunni, ritgerðarskil hjá karlinum, útskrift og utanlandsferð. Og svo er húsfrú á leið í nám í haust, óboj.
Þetta fer nú að verða þriggja manna segjafráblogg, en ekki ein lítil rós að tala einhvers staðar frá í vesturbænum. Nei, enda er rósin ei kona einsömul lengur og er hennar heimur nú þröngt setinn af barni, bleium og brjóstagjöf. Og einstöku sinnum góðum vinum og ættingjum.
Ég er orðin heimavinnandi kerling í vesturbænum. Shit. Er samt ekki farin að hringja útí bæ sínöldrandi. Langt í frá að það gerist, enda enginn tími fyrir slíkt hér á bæ. Best að fara að baka.
út.

2008-03-06T16:09:00.002Z

Sagan úr vesturbænum.
Karl fer og kaupir bækur og bleiur. Kona valsar um, gefur barni brjóst og þvær þvott. Barn hjalar, drekkur og sefur vært. Lífið er ljúft, leikandi létt. Trallarí, trallarí.

2008-03-03T13:40:00.003Z

Það hvernig líf verður til er undraverk, unaðsleg stund. Í níu mánuði vex það og dafnar í móðurkvið og verður að fullbura einstaklingi. Fæðing þess er kraftaverk, náttúran er kröftugt afl.
Litla kraftaverkið okkar Svavars er komið í heiminn, Kári Steinarr er hann nefndur.

2008-02-05T21:17:00.000Z

Í gærdag fékk ég allmargar hugmyndir að skemmtilegum bloggfærslum sem voru fremur sundurleitar, ólíkar en þó fjölbreyttar.
Um morguninn langaði mig að blogga um pólitík, en hvar á að byrja? Úúff, á svo mörgu að taka á svo stuttum tíma og svo mikið þarft að segja! Kannski ég fari bara niðrá þing og ræði við þetta lið, alveg sko stundum.
Hádegi kom og hugmyndir um akademíu, háskóla og menntun þutu um hugann þar sem ég saumaði óð gardínur fyrir svefnherbergisgluggann.
Síðdegis datt mér í hug að skrifa um heimilislífið, um samskipti kynjanna og hlutverkaskipti. Það umræðuefni er mér kannski nærtækast þessa dagana svona eins og ólétta og allt sem því fylgir en læt það liggja milli hluta.
Um kvöldið kom upp hugmynd að skrifa um þá fallegu mynd sem við parið fórum á í bíó í gærkveldi í vel upphitaðan salinn (var á hlýrabol meðan aðrir voru í vetrarúlpunum). Vá er kannski allt sem segja þarf um þá mynd. Ýmsar pælingar um ástina, rómantík og sögur forfeðra okkar vógu þyngra en hvort kynið ætti að vaska upp eða sjá um bílinn og svo framvegis.
En það sem stóð upp úr var auðvitað koma þvottavélarinnar sem malar nú inni á baðgólfi, kallinn gat tengt hana og nú þvær kellingin.
Það er von höfundar að einhver skilji þennan hrærigraut orða.

2008-01-18T00:17:00.000Z

Eins og sönn húsmóðir er ég ansi mikið í tölvunni þessa dagana. Og ekki er það uppbyggilegt, ónei. Daman hangir bara í tölvuleikjum og unnir vel við. Fer reyndar illa með bakið.
Húsbóndinn segir móðurina verðandi vera farna eyða meiri stundum á veraldarvefnum en hann sjálfur, efast ég nú um sannleiksgildi þess.
Minnir mig þá glettilega á föður minn og hans frú, sívinnandi fólk og hörkuduglegt en gefur sér alltaf tíma í smá leik í tölvunni á milli stríða.
Kannski ég hefði átt að koma múttu upp á þetta í veikindafríinu, þetta er svo heilnæmt. Annars hugsar hún bara um innréttingar þessa dagana og búin að pakka næstum allri búslóðinni niður í kassa og flutt barasta á næstu dögum. Æskuheimilið kvatt, þó ekki með söknuði af minni hálfu verð ég að segja. Skrýtið, kannski. Veit ekki.
Og þar sem móðir mín er svo stórtæk þessa dagana (eða kannski er hún það bara alltaf, held að þetta sé arfgengt...ó, ó) ætlar hún að versla eitt stykki þvottavél fyrir hreiðrið okkar hér á görðunum ásamt föður sínum.
Og eins og sönn húsmóðir býð ég úr spenningi, þá verður sko þvegið!

2008-01-02T10:13:00.000Z

já Gleðilega nýja árið!
Og vel byrjaði það! Fyrsti dagur ársins gekk svo fyrir sig að ég lá í rúminu allan daginn og það með hita! Það er þá þriðja skiptið sem ég fæ hita á ævinni, askoti hvimleitt. En ég hafði góða hjúkku sem reddaði þessu. Færði mér allt sem ég þurfti, las fyrir mig kl. 4 í nótt og hljóp niður ef kvensunni vantaði eitthvað hálfsofandi. Já, reddaði þessu alveg.
Annars er það svefnleysið sem hrjáir mig núna, hjúkkan sofandi uppi og ég ráfa hér um í allt of lítilli íbúð. Æ, það er nú bara 6 dagar í hina íbúðina. Meget godt.
Hvað er annars karlkynsorðið fyrir hjúkku? Best að fara að leggja mig, þetta er nú meira rausið.

2007-12-18T16:28:00.000Z

æ hví að breyta? hér er svosum allt endemis ruglið frá mér að finna sem ég hef hleypt inná veraldarvefinn og hví að hverfa frá upprunanum, rótinni, þar sem þetta allt saman byrjaði.
Annars hafa verið nóg um breytingar hjá mér á þessu ári, búin að flytja tvisvar sinnum og er að fara að flytja í þriðja skiptið núna í upphafi nýs árs. Isss...
Búin að hætta með kallinum, taka við honum aftur og nú erum við settlegt par með barn á leið. Fisss....
Búin að vera kennari, leiðbeinandi eða flokkstjóri og svo settist frúin aftur á skólabekk svona á seinni hluta árs. Og það á fremur óvenjulegan skólabekk, eða svona langt frá því sem ég hef verið að stúdera undanfarin ár. Lisss....
Svo nú sit ég bara heima, prjóna og baka og bíð eftir barni meðan karl setur upp nokkur kerfisloft, skrifar eina góða ritgerð og les eins og hestur.
Þar til næst...

2007-09-06T15:35:00.000Z

er að hugsa um að breyta til, fá mér nýja síðu eða hætta að blogga. Þetta gengur ekki svona.

2007-06-15T16:20:00.000Z

Já, nú held ég að ég þurfi að fara að halda veislu eða matarboð svei mér þá... Er ekki annars kominn tími á slíkt?

2007-05-18T11:59:00.000Z

Í fyrrakvöld rættist gamall draumur. Í mjög svo góðum félagsskap varð ég vitni að einhverri þeirri flottustu sýningu sem ég hef á ævi minni séð. Hún var fullkomin í alla staði. Tónlistin, fótafimin, búningar og sviðsmynd harmoníseruðu svo fullkomlega saman að aðra eins fegurð hef ég sjaldan orðið vitni að.
Þegar við svo gengum út í vorið blasti við okkur jökullinn á leiðinni heim, vorsólin að setjast og tvær hugljómaðar sálir svifu um á bleiku skýi.
Ó hvílíkt kvöld! Hvílík fegurð! Takk Helgi!

2007-05-07T16:44:00.000Z

Jamm, svo fáir kjósa um fiskinn. Ekki skrýtið, fiskurinn tapar sífellt í vinsældakosningunum. Ekki nenna Íslendingar að verka hann, hvað þá að borða. Og sjávarplássin fara að heyra sögunni til, kvótinn fer bara. Eitt sinn hélt fiskurinn í okkur lífinu. Sumir segja að fiskurinn geri mann gáfaðari.
Nú leggjum við allt í sölurnar fyrir álið. Kannski við flytjum út ál-fisk.
Fussum svei attan!

2007-04-20T08:53:00.000Z

Í gær kom sumarið, það var gott.
Í fyrradag kleif ég upp á tind Keilis, það var frábært.
Í haust fer ég í Hússtjórnarskólann, það er æðisgengið.
Í dag er ég þreytt..

2007-03-16T23:38:00.000Z

Áföllin virðast dynja yfir mitt litla sálartetur þessa dagana.

Lífsins ólgusjór sér um að vagga mér fram og tilbaka svo að lífið virðist óbærilegt. En ég held ótrauð áfram í gegnum öldurnar, syndi á móti straumnum og læt saltið ekki á mig fá.
Þess í stað bíð ég tilbúin í næsta storm, hvenær sem hann nú verður.

Lífið.., lífið er bara tilbúningur djöfulsins.

2007-03-11T20:41:00.000Z

Hann er ótrúlegur krafturinn sem sjórinn býr yfir. Eins óhugnanlegur og hann getur verið hefur hann einnig róandi áhrif á sálartetrið. A.m.k. mitt sálartetur.
Nú er ég aftur komin á Faxaskjólið og líður vel með það. Hér er gott að vera, yfir staðnum ríkir ró og friður.
Annars fjárfesti ég í ágætri plötu áðan, með honum frænda mínum Daníel Ágúst. Hún er kynngimögnuð og er ég nok ánægð með þessa fjárfestingu mína.
En ritgerðir bíða mín, vinnan aldrei fjær.

2007-03-08T10:07:00.000Z

Og uppúr hringiðu ringulreiðarinnar mun rísa ný manneskja, sterkari og sjálfstæðari en aldrei áður fyrr. Kona einsömul með bjarta framtíð og tækifæri sem enginn gat gert sér hugarlund um. Hún hefur brennt brýrnar að baki sér, inni í henni er stórt tómarúm en það glætir í vonina lengst inni í iðrum hins einkennilega líkama.
Konan er ég....