Sigurrós

2008-12-23T22:28:00.000Z

Gleðileg jól!

2008-10-25T20:45:00.003Z

Vetur konungur genginn í garð.

Lítill trítill orðinn 8 mánaða, skríður um með rassinn útí loftið með tvær tönnslur og babalar mamma.

2008-10-13T09:58:00.003Z

Ástarjátning á götum Reykjavíkurborgar rétt við Árnagarð, Háskóla Íslands.

Maðurinn kallar á eftir sinni heittelskuðu: "ég elska þig"!

Unga konan með barnavagninn svarar: "HA??"

Maðurinn kallar aftur: "ég elska þig"!

Enn svarar konan og gengur tilbaka í áttina að honum: "HA"?

Maðurinn hrópar nú hástöfum sem þau nálgast hvert annað: "Ég sagði ég elska þig!! Heyrirðu ekki neitt"??

"Ha..., jú...elska þig líka!".

Þau ganga svo frá hvort öðru, hann fer á þriðju hæð en hún á fyrstu hæð. Hann les bókmenntir, hún les málfræði. Barnið sefur úti í vagninum.

2008-08-13T23:10:00.002Z

Nú hafa fjórir geitungar heimsótt okkur fjölskylduna síðastliðna þrjá daga, þar af komu tveir inn sama daginn. Sá fyrsti var drepinn á eldhúsgólfinu af mér, annar í röðinni var veiddur af húsbóndanum í svefnherbergisglugganum og svo hinir veiddir af húsmóðurinni í stofuglugganum.
Mér leiðast þessar heimsóknir, þó svo að þetta séu einu gestirnir undanfarna daga. Það kannski truflar mig ekki, en þegar lítill snáði er í kring er mér ekki sama. Móðureðlið. Konan.
Annars er annað skordýr hér nálægt heimkynnum okkar, nánar tiltekið á svölunum og hefur hreiðrað um sig mér til skemmtunar og fróðleiks. Held samt að hún sé dauð eða farin, hef eigi séð hana undanfarna daga. Kannski að geitungarnir hafi étið hana. Sveiattan.
Svo á að fara að rigna á morgun. Sól, sól og sumarylur. Það er nú ekki svo hlýtt reyndar.
Nú er ég farin að rambla, kallinn kallar. Gott er að fara að sofa. Út.

2008-08-07T20:58:00.005Z

Heim! Komin heim! Heim í heiðardalinn!
Lítill, lítill trítill orðinn trítilóður.
Farinn að velta sér fram og tilbaka
bablar, öskrar og hjalar.
Og er náttlega sætastur allra.

Skelli hér inn einni af okkur Svabba pabba, við erum jú svoldið sæt líka.
Annars ætla ég að hætta þessu myndastandi af syninum hér á síðunni.
Það var nú bara svona til gamans fyrir fólkið heima á meðan Danmerkurferð stóð yfir.
En nú erum við heim komin og þá gildir sama regla og síðast,
come and visit!

2008-07-25T11:08:00.003Z

Ég á lítinn, skrýtinn snáða
Hann er orðinn 5 mán-Áða

2008-07-15T20:12:00.014Z

Han er så söd!
Það kemur oft fyrir hér á götum Kaup-
mannahafnar að við mæðgin erum stöðvuð af fólki sem vill lýsa hrifningu sinni á fallega barninu sem hangir framan á múttunni. Það vill endilega tala við fallega snáðann og oftar en ekki spjallar hann til baka. Honum finnst nefnilega svo gaman að tala við fólk, hvort sem það er mamman, pabbinn eða hver sem er. Öll athygli er vel þeginn, enda fjörmikill drengur og algjör orkubolti.

Og það sem barnið stækkar!
Nú er Kári litli farinn að uppgötva alls kyns hluti, eða bara alla hluti. Og þá er um að gera að
koma við þá, taka í þá og athuga hvernig þeir eru á bragðið. En litlar hendur og litlir puttar ráða ekki alltaf við allt, þó svo að þeim fara sífellt fram með hverjum degi.
Ekki er gaman að liggja á bakinu, það er bara fyrir lítil börn! Stundum er þó gaman að velta sér fram og tilbaka, í rúminu og á dýnunni frammí stofu.
Já, það er sko gaman að vera til!

En litlu fjölskyldunni líður bara vel hér í kóngsins Köbenhavn og hefur tíminn verið fremur afslappandi.
Þar sem múttan og pabbinn eru að vinna við hágöfug rannsóknar-
störf, pabbinn þó meira, og eru sífellt með bók við hönd (sem er kannski ekkert skrýtið og fremur algengt, ekki bara hér í Copenhagen) kemur það kannski ekki á óvart að litli kútur vildi glugga í eina bók. Og ekki byrjar það á verri endanum, hávísindaleg fræðibók um bókmenntir.
Spurning um að mamman lesi fyrir hann Iversen þegar heim er komið. Aðeins nördar skilja þetta.

Og nú er amman farin! Hún kvaddi okkur á föstudaginn, en staldraði stutt við á klakanum og fór í morgun til Texas. Já konan er sífellt á farandsfæti.
En okkur fjölskyldunni fannst ánægjulegt að hafa ömmuna hér, enda góð í því hlutverki.
Á morgnanna fór hún með Kára litla í göngutúr á meðan múttan hvíldi sig. Svo á daginn örkuðum við um stræti borgarinnar og ósjaldan var stoppað á kaffihús og fengið sér hressingu.
Svo nú ætti Kári litli kútur að vera orðinn þrælvanur kaffihúsum, já og verslunarferðum.

Helgin var ljúf og góð. Gott var veðrið og fjölskyldan kampakát.
Á sunnu-
deginum fórum við í dýragarð og skemmtu foreldrarnir sér konunglega. Litli kútur lét sér fátt um finnast um ljónin, tígrisdýrin, hestana, fílana, apana og ég veit ekki hvað. Enda er nóg annað að uppgötva í þessum heimi fyrir svo lítinn strák og var hann mest upptekinn af myndavélinni sem múttan hélt á og tók endalaust myndir af dýrunum. Þá getur hún bara sýnt honum þær þegar eldri er orðinn.
En dagurinn var í senn æðislegur í alla staði.

Æ, svo margar myndir. Svo margt hægt að segja. Svo lítill tími!!
Mömmunni finnst svo gaman að taka myndir af litla manninum sínum sofandi, enda ásýnd hans svo falleg og hrein þegar hann lýkur aftur augunum sínum og flyst inní annan heim. Í dag meir að segja hló hann uppúr svefni og er það ekki í fyrsta sinn. Það hefur hann frá föður sínum, enda múttan oft vaknað upp við hlátur á nóttinni frá rekkjunautnum.
En apinn sem hvílir við hlið engilsins vann pabbinn fyrir kútinn í Tívolíinu og er hann afar vinsæll.

En nóg í bili. Heyrumst snart!

2008-07-06T20:55:00.011Z

Det er så dejligt i Danmark!!
Nú er litla fjölskyldan búin að vera í viku og gott betur í Köben og líður okkur öllum mjög vel.
Kári Steinarr nýtur þess að hanga framan á foreldrum sínum og skoða sig um, bæði mannlífið og umhverfi.
Fyrsta daginn gengum við Istedgade, sem er nú þekkt fyrir annað en að vera sómsamleg gata og heyrðist ekki múk í litla drengnum enda var hann mikið að skoða sig um. Hér sjást þeir feðgar spóka sig um. Smá rigning kom og Kári Steinarr fékk þennan fína klút hjá Sigrúnu vinkonu sinni svo hann myndi ekki blotna mikið.

Fyrstu dagana fengum við að gista hjá Elísabetu frænku Svavars og fór vel um okkur þar. Þar fór Kári Steinarr í fyrstu sturtuna sína með pabba sínum og þótti bara gaman. Svolítið hissa fyrst, en ánægður með danska vatnið held ég. Allavega til að sprella í, ekki til drykkjar.
Pabbinn hóf svo störf sín við rannsóknir í byrjun vikunnar og mamman og Kári spókuðu sig um í búðum og um hverfið.
Hér sést litli kútur vinka til mömmu sinnar úr rúminu hennar Elísabetar.

Í upphaf vikunnar kom svo þetta fína veður og Kári Steinarr var náttúrulega aðaltöffari hópsins, enda með allt á hreinu. Foreldrarnir búnir að kaupa sólhatt fyrir drenginn í H&M, hann fékk sólgleraugu lánuð hjá stóru frænku og svo keypti mamman handa honum froska-band svo snuðið héldist frá jörðinni þar sem nýjasta sportið er að henda duddunni útúr sér.
Já, hann veit hvað hann er mikill töffari drengurinn, með þennan flotta svip hér til vinstri...nei ég meina hægri...æ ég meinti vinstri!! a****n!

Svo kom amma Ella til okkar á miðviku-
daginn og er hún og Kári búin að vera mikið saman á meðan mamman og pabbinn fara að vinna, í partý og ná sér í smá lúr.
Amman og barnabarnið eru búin að spóka sig um nágrennið við íbúðina sem við nú erum komin í og verðum í út júlímánuð og er litli maðurinn hæstaánægður með það fyrirkomulag enda ánægður að hafa ömmu sína hjá sér.

Lítill engill sem sefur svo vært,
og svífur inní draumaheiminn.
Fallegastur er hann,
ójá.

Hilsen!

2008-06-27T15:13:00.003Z

Líður tími, líður lönd
langt er ei að bíða.
ferðalagið, á litla strönd
fer nú senn að líða.

Biðjum að heilsa.
Danaveldið kallar!

2008-05-22T11:11:00.005Z

Það skyldi ekki koma neinum á óvart að tónar Sigur Rósar róaði barnið mitt og færði það inní draumaheiminn. Sigurrósin, sem lítt hefur hlýtt á Sigur Rós í gegnum árin, setur nú óspart ífóninn af stað og við mæðginin töltum hér um íbúðina, sem er uppfull af barnadóti, þvotti og fleiru, og hverfum inní annan heim.
Annars er faðirinn hæstánægður með þetta, enda mikill aðdáandi Sigur Rósar. Jú, og líka Sigurrósar.
Ég ætlaði mér nú ekki að setja inn mynd hér, en þar sem ljúfurinn er svo sætur verð ég að fá að deila því með ykkur.

2008-04-27T11:22:00.002Z

Og hvað er títt? ó, svosem lítið. Tíminn æðir áfram, strunsar framhjá manni eins og óð kerling. Og lítið við því að gera. Prinsinn stækkar og stækkar, orðinn tveggja mánaða.
Foreldrarnir dást barasta að fallega furðuverkinu sínu, já þetta gerðum við! Og litli unginn brosir svona fallega, hjalar bara og lætur sér líða vel í þeirra faðmi.
Annars er mikið um að vera á næstunni, ritgerðarskil hjá karlinum, útskrift og utanlandsferð. Og svo er húsfrú á leið í nám í haust, óboj.
Þetta fer nú að verða þriggja manna segjafráblogg, en ekki ein lítil rós að tala einhvers staðar frá í vesturbænum. Nei, enda er rósin ei kona einsömul lengur og er hennar heimur nú þröngt setinn af barni, bleium og brjóstagjöf. Og einstöku sinnum góðum vinum og ættingjum.
Ég er orðin heimavinnandi kerling í vesturbænum. Shit. Er samt ekki farin að hringja útí bæ sínöldrandi. Langt í frá að það gerist, enda enginn tími fyrir slíkt hér á bæ. Best að fara að baka.
út.

2008-03-06T16:09:00.002Z

Sagan úr vesturbænum.
Karl fer og kaupir bækur og bleiur. Kona valsar um, gefur barni brjóst og þvær þvott. Barn hjalar, drekkur og sefur vært. Lífið er ljúft, leikandi létt. Trallarí, trallarí.

2008-03-03T13:40:00.003Z

Það hvernig líf verður til er undraverk, unaðsleg stund. Í níu mánuði vex það og dafnar í móðurkvið og verður að fullbura einstaklingi. Fæðing þess er kraftaverk, náttúran er kröftugt afl.
Litla kraftaverkið okkar Svavars er komið í heiminn, Kári Steinarr er hann nefndur.

2008-02-05T21:17:00.000Z

Í gærdag fékk ég allmargar hugmyndir að skemmtilegum bloggfærslum sem voru fremur sundurleitar, ólíkar en þó fjölbreyttar.
Um morguninn langaði mig að blogga um pólitík, en hvar á að byrja? Úúff, á svo mörgu að taka á svo stuttum tíma og svo mikið þarft að segja! Kannski ég fari bara niðrá þing og ræði við þetta lið, alveg sko stundum.
Hádegi kom og hugmyndir um akademíu, háskóla og menntun þutu um hugann þar sem ég saumaði óð gardínur fyrir svefnherbergisgluggann.
Síðdegis datt mér í hug að skrifa um heimilislífið, um samskipti kynjanna og hlutverkaskipti. Það umræðuefni er mér kannski nærtækast þessa dagana svona eins og ólétta og allt sem því fylgir en læt það liggja milli hluta.
Um kvöldið kom upp hugmynd að skrifa um þá fallegu mynd sem við parið fórum á í bíó í gærkveldi í vel upphitaðan salinn (var á hlýrabol meðan aðrir voru í vetrarúlpunum). Vá er kannski allt sem segja þarf um þá mynd. Ýmsar pælingar um ástina, rómantík og sögur forfeðra okkar vógu þyngra en hvort kynið ætti að vaska upp eða sjá um bílinn og svo framvegis.
En það sem stóð upp úr var auðvitað koma þvottavélarinnar sem malar nú inni á baðgólfi, kallinn gat tengt hana og nú þvær kellingin.
Það er von höfundar að einhver skilji þennan hrærigraut orða.

2008-01-18T00:17:00.000Z

Eins og sönn húsmóðir er ég ansi mikið í tölvunni þessa dagana. Og ekki er það uppbyggilegt, ónei. Daman hangir bara í tölvuleikjum og unnir vel við. Fer reyndar illa með bakið.
Húsbóndinn segir móðurina verðandi vera farna eyða meiri stundum á veraldarvefnum en hann sjálfur, efast ég nú um sannleiksgildi þess.
Minnir mig þá glettilega á föður minn og hans frú, sívinnandi fólk og hörkuduglegt en gefur sér alltaf tíma í smá leik í tölvunni á milli stríða.
Kannski ég hefði átt að koma múttu upp á þetta í veikindafríinu, þetta er svo heilnæmt. Annars hugsar hún bara um innréttingar þessa dagana og búin að pakka næstum allri búslóðinni niður í kassa og flutt barasta á næstu dögum. Æskuheimilið kvatt, þó ekki með söknuði af minni hálfu verð ég að segja. Skrýtið, kannski. Veit ekki.
Og þar sem móðir mín er svo stórtæk þessa dagana (eða kannski er hún það bara alltaf, held að þetta sé arfgengt...ó, ó) ætlar hún að versla eitt stykki þvottavél fyrir hreiðrið okkar hér á görðunum ásamt föður sínum.
Og eins og sönn húsmóðir býð ég úr spenningi, þá verður sko þvegið!

2008-01-02T10:13:00.000Z

já Gleðilega nýja árið!
Og vel byrjaði það! Fyrsti dagur ársins gekk svo fyrir sig að ég lá í rúminu allan daginn og það með hita! Það er þá þriðja skiptið sem ég fæ hita á ævinni, askoti hvimleitt. En ég hafði góða hjúkku sem reddaði þessu. Færði mér allt sem ég þurfti, las fyrir mig kl. 4 í nótt og hljóp niður ef kvensunni vantaði eitthvað hálfsofandi. Já, reddaði þessu alveg.
Annars er það svefnleysið sem hrjáir mig núna, hjúkkan sofandi uppi og ég ráfa hér um í allt of lítilli íbúð. Æ, það er nú bara 6 dagar í hina íbúðina. Meget godt.
Hvað er annars karlkynsorðið fyrir hjúkku? Best að fara að leggja mig, þetta er nú meira rausið.

2007-12-18T16:28:00.000Z

æ hví að breyta? hér er svosum allt endemis ruglið frá mér að finna sem ég hef hleypt inná veraldarvefinn og hví að hverfa frá upprunanum, rótinni, þar sem þetta allt saman byrjaði.
Annars hafa verið nóg um breytingar hjá mér á þessu ári, búin að flytja tvisvar sinnum og er að fara að flytja í þriðja skiptið núna í upphafi nýs árs. Isss...
Búin að hætta með kallinum, taka við honum aftur og nú erum við settlegt par með barn á leið. Fisss....
Búin að vera kennari, leiðbeinandi eða flokkstjóri og svo settist frúin aftur á skólabekk svona á seinni hluta árs. Og það á fremur óvenjulegan skólabekk, eða svona langt frá því sem ég hef verið að stúdera undanfarin ár. Lisss....
Svo nú sit ég bara heima, prjóna og baka og bíð eftir barni meðan karl setur upp nokkur kerfisloft, skrifar eina góða ritgerð og les eins og hestur.
Þar til næst...

2007-09-06T15:35:00.000Z

er að hugsa um að breyta til, fá mér nýja síðu eða hætta að blogga. Þetta gengur ekki svona.

2007-06-15T16:20:00.000Z

Já, nú held ég að ég þurfi að fara að halda veislu eða matarboð svei mér þá... Er ekki annars kominn tími á slíkt?

2007-05-18T11:59:00.000Z

Í fyrrakvöld rættist gamall draumur. Í mjög svo góðum félagsskap varð ég vitni að einhverri þeirri flottustu sýningu sem ég hef á ævi minni séð. Hún var fullkomin í alla staði. Tónlistin, fótafimin, búningar og sviðsmynd harmoníseruðu svo fullkomlega saman að aðra eins fegurð hef ég sjaldan orðið vitni að.
Þegar við svo gengum út í vorið blasti við okkur jökullinn á leiðinni heim, vorsólin að setjast og tvær hugljómaðar sálir svifu um á bleiku skýi.
Ó hvílíkt kvöld! Hvílík fegurð! Takk Helgi!

2007-05-07T16:44:00.000Z

Jamm, svo fáir kjósa um fiskinn. Ekki skrýtið, fiskurinn tapar sífellt í vinsældakosningunum. Ekki nenna Íslendingar að verka hann, hvað þá að borða. Og sjávarplássin fara að heyra sögunni til, kvótinn fer bara. Eitt sinn hélt fiskurinn í okkur lífinu. Sumir segja að fiskurinn geri mann gáfaðari.
Nú leggjum við allt í sölurnar fyrir álið. Kannski við flytjum út ál-fisk.
Fussum svei attan!

2007-04-20T08:53:00.000Z

Í gær kom sumarið, það var gott.
Í fyrradag kleif ég upp á tind Keilis, það var frábært.
Í haust fer ég í Hússtjórnarskólann, það er æðisgengið.
Í dag er ég þreytt..

2007-03-16T23:38:00.000Z

Áföllin virðast dynja yfir mitt litla sálartetur þessa dagana.

Lífsins ólgusjór sér um að vagga mér fram og tilbaka svo að lífið virðist óbærilegt. En ég held ótrauð áfram í gegnum öldurnar, syndi á móti straumnum og læt saltið ekki á mig fá.
Þess í stað bíð ég tilbúin í næsta storm, hvenær sem hann nú verður.

Lífið.., lífið er bara tilbúningur djöfulsins.

2007-03-11T20:41:00.000Z

Hann er ótrúlegur krafturinn sem sjórinn býr yfir. Eins óhugnanlegur og hann getur verið hefur hann einnig róandi áhrif á sálartetrið. A.m.k. mitt sálartetur.
Nú er ég aftur komin á Faxaskjólið og líður vel með það. Hér er gott að vera, yfir staðnum ríkir ró og friður.
Annars fjárfesti ég í ágætri plötu áðan, með honum frænda mínum Daníel Ágúst. Hún er kynngimögnuð og er ég nok ánægð með þessa fjárfestingu mína.
En ritgerðir bíða mín, vinnan aldrei fjær.

2007-03-08T10:07:00.000Z

Og uppúr hringiðu ringulreiðarinnar mun rísa ný manneskja, sterkari og sjálfstæðari en aldrei áður fyrr. Kona einsömul með bjarta framtíð og tækifæri sem enginn gat gert sér hugarlund um. Hún hefur brennt brýrnar að baki sér, inni í henni er stórt tómarúm en það glætir í vonina lengst inni í iðrum hins einkennilega líkama.
Konan er ég....

2007-02-09T18:02:00.000Z

ekkert, nákvæmlega ekkert....

2007-01-18T21:00:00.000Z

Já, gleðilega árið!
Annars er voða lítið að frétta, bara vinna. Fer í vinnuna snemma á morgnana, kem heim, vinn, borða, vinn og fer að sofa. Rétt varla sé Svavar sem er sílesandi, svo duglegur að læra.
Ætlum samt að skella okkur í sveitina um helgina, þó svo að vinnan fari með mér þangað.
Farin að sofa að dreyma um enskukennslu....

2006-12-15T15:58:00.000Z

Sögur af goðum og gyðjum, hetjum og -ynjum sem skrifaðar voru fyrir nokkrum þúsundum árum síðan hneyksla oft fólk samtímans. Þvílík firring og endemis vitleysa, lætur fólk útúr sér þegar það les grískar goðsögur eða norrænar hetjusögur. Fólk telur sögurnar vera svo úr takti við lífið, þær séu svo fjarri honum að þær hafi aðeins bókmenntalegt gildi í dag. Ekkert annað.
Mín kæra Sigga spurði um daginn, hvers vegna undarlegt ljóð um elskendur sem er að finna í Ljóðaljóðunum í Biblíunni, skildi varðveitast þar í gegnum allar aldirnar, stríðin og ritskoðunina, menningu og meiningu, menn og konur? Ljóðabrotið umrædda nær að fanga einhvern hluta af lífinu sem er eilíft, það talar á einfaldan hátt til þess sem spyr stórt. "Hafið þér séð þann sem sál mín elskar?"
En það er einhvern veginn svo að oft segja þessar sögur og ljóð okkur svo margfalt meira um lífið en ella. Stundum finnst mér nútíminn vera svo flatur og að lífið gangi út á það sama, að þessi rammi sem við teljum mikilvægan fyrir gott líf sé ofmetin og geri lífið grárra en það í raun á að vera. Svolítil geggjun gerir engum mein, svolítill utanvegaakstur hefur ekki drepið nein (þá á ég ekki við þann sem eyðileggur náttúruna) og svolítil ævintýri hefur ekki hrætt úr neinum líftóruna...enn

2006-12-05T16:09:00.000Z

Vangaveltur um hamingjuna:
Hvað er hamingja? Hvers vegna eru allir alltaf að leita hennar? Og af hverju þurfa allir að vera hamingjusamir, annars er eitthvað að ef þeir eru það ekki?
Sáttir sitja menn við sáttarborð....

2006-12-01T12:53:00.000Z

gáta dagsins:

er tómatsósa virkilega gerð úr tómötum? Og er kjúllinn á KFC íslenskur eða útlenskur?

2006-11-30T11:44:00.000Z

jájájá, löngu komin heim úr sólinni. Það var gott að komast í sólina, fá hita í kroppinn og slappa aðeins af.
Annars eru jólin komin hjá mér, búin að skreyta íbúðina, baka smákökur og hlusta á Palla og Moniku. Gerist ekki betra. Svo ef ykkur leiðist í prófalestrinum eða því sem þið eruð að gera endilega kíkið í heitt kakó og smákökur til mín. Þið verðið ekki svikin af því.

2006-11-06T15:58:00.000Z

Er farin í sólina...

2006-10-27T23:26:00.000Z

Við alsystur ásamt þremur dömum skelltum okkur á Footloose í kvöld og var það ágæt skemmtun. Það gerist endrumnær þegar ég fer á slíkar sýningar að ég vænti góðs show, þið vitið skemmtun í hæstu gæðum. Sýningin var afbragð, vel upp sett, vel leikin, ágætur söngur og...ágætur dans.

Þar sem footloose er frá 9. áratugnum (Kevin Bacon, eighties stuð...manstu?), eða myndin kom út árið 1984 (fletti þessu upp á google, nei ég vissi ekki nákvæmlega hvenær) þá er dansinn og tónlistin ættuð frá þeim tíma. Og fyrir ykkur sem munið ekki þá var djassballet (old school) það vinsælasta dansformið.

Sem ég var að horfa á sýninguna kom þessi kennd sem svo oft kemur hjá mér á svona sýningum að eitthvað vantaði, ég var ekki alveg fullkomlega sátt við dansinn. Kannski er það bara frekja í mér að vilja fá það besta úr því fólki sem er að sýna. Ekki það að þau voru ekki frábær, heldur voru í sýningunni mjög svo frambærilegir dansarar sem að mínu mati gátu miklu meira. Ég fór að velta því fyrir mér hvort dansmenning hér á landi er orðin of stirð eða að eitt form sé meira ríkjandi en annað?

Á Íslandi er ekki mikill markaður fyrir dansara, hér er bara einn atvinnuflokkur og hans stíll er fremur einhliða. Og ef menn eru ekki í "klíkunni", eða inni hjá einhverjum háttvirtum skóla er maður bara áhugamaður og tekur skítajobbin. Kannski ekki skítajobbin, en svona það sem er ekki nógu fínt fyrir fína liðið.

Það hefur loðið við listsköpun allri hér á landi að menn þurfa að vera sem mest frumlegir, að verkið meini eitthvað og stíllinn á því sé fremur módernískur en hitt. T.d. væri hrikalega korní ef þjóðdansar kæmust í tísku, þvílík hugmynd! Þjóðdansar! (sagt í háði) Og í kveld fór ég að hugsa til þess, sem ég sat í sæti 25 á 6. bekk í Borgarleikhúsinu, hvort módernisminn væri búinn að tröllríða öllu í dansformi.

Á sviðinu voru þrjár stúlkur sem ég vissi að höfðu æft djassballet frá blautu barnsbeini og voru því fyrst og fremst þjálfaðar í þeim stíl en ekki klassískum ballet, modern eða þar eftir kolli. Dansarnir voru flottir, en ég saknaði gamla jassballetsins...splitstökkin, spörkin, hendurnar og allt það. Reyndar veit ég til þess að höfundurinn er erlendur, sænskur held ég, og gæti það haft áhrif. En samt!

Auðvitað finnst mér gaman að verkum sem reyna að lýsa samtímanum, liðnum tímum o.fl. með þeim straumum og stefnum sem eru í hæstu hæðum í dag. Mér finnst t.d. mjög gaman að vita til þess hvað margir leikstjórar leita til dansara og danshöfunda til þess að láta þá semja fyrir sig hreyfingar leikara í leikritum. Þar ber hæst að nefna Láru Stefánsdóttur, hún er frábær á sínu sviði og ótrúlega flottur höfundur. En mér finnst líka að þegar settar eru upp sýningar eins og footloose, þá eigi allt að vera í takt við þann tíðaranda sem leikritið býður upp á. Búningarnir voru t.d. flottir, þó svo að nútímatískan var fremur áberandi skipti það engu máli því hún er nú ansi lík þeirri tísku þess tíma sem verkið er frá.

En jæja nóg í bili..meira um dans á næstunni því ég hef meira um þetta að segja. Hef bætt betri helmingnum af mér inn á listann, en hann er byrjaður að blogga!! Tók nokkra út, en bætti einnig við Rutslu miðaldabókmenntafræðingi to be.

2006-10-19T23:47:00.000Z

Sem ég var á leið í bólið í gær og fletti gegnum rásir imbans datt ég inn á þátt á háttvirtu rúvinu og fór þar saga um unga konu....djísss, alltof háfleygt. Allavega var ég að horfa á sjónvarpið í gær og var reyndar á leiðinni í bólið þegar ég datt inn á þennan þátt. Ég veit ekkert hvað hann heitir og kom inn í hann örugglega svona um miðbik þáttarins. Þetta var svona einn af þessum heimildar-/raunveruleikaþáttum þar sem ungri bandarískri/víetnamskri konu var fylgt til Víetnam þar sem hún hitti móður sína og fjölskyldu hennar. Hún hafði ekki séð þau í 22 ár, en hún var flutt til Bandaríkjanna (pabbi hennar var USA-maður og ég náði ekki af hverju og hvernig hún var flutt til USA en var greinilega alin upp hjá ömmu sinni þar þar sem hún þekkti ekki pápa sinn) og kom í heimsókn til Víetnam til að hitta mömmu sína.
Pabbi hennar hafði hitt mömmu hennar í Víetnam-stríðinu og hann síðan hvarf til sinna heima eftir stríðið. Saga mömmunnar var átakanleg sem ég ætla ekki að fara útí hér (skrifa um það síðar). En þar var hún sumsé komin, eftir 22 ár, og hitti familien og ég kom inn í þáttinn þegar hún var komin og var að tala við fjölskyldu sína.
Stúlkan, minnir að hún heiti Heidi, var mjög týpísk bandarísk húsmóðir, gift hermanni og áttu þau tvö börn saman. Hún fór þó ein til Nam, en fjölskyldan var eftir í USA. Útlit hennar sýndi að hún hafði það nokkuð gott, átti fallega skartgripi og hugsaði vel um útlitið.
Í þættinum var sýnt frá upplifun hennar í Víetnam, samskipti hennar við fjölskyldu móður hennar og hvernig ástatt væri þar í landi. Fjölskylda hennar bjó við hörmulegar aðstæður og hún fékk gott menningarsjokk á því að vera þarna og velti því fyrir sér hvernig hennar líf væri ef hún hefði ílengst í Nam og alist upp þar. Væri hún önnur kona? Hefði hún aðra sýn á lífinu?
Sem leið á dvöl hennar ræddi fjölskylda móður hennar um stöðu þeirra og sérstaklega móður hennar. Þau báðu hana um að sjá fyrir móður sinni og helst að taka hana með sér til USA og sjá um hana þar. Þau voru fremur kurteis, en kannski of ýtin þar sem þetta var fyrst heimsókn hennar til landsins og þeirra og upplifunin því mikil.
Þátturinn var átakanlegur, vægast sagt. Það fékk mjög á stúlkuna (æ hún er örugglega um þrítugt) hvað þau ræddu mikið um peninga og settu hana í vonda stöðu. Hún var hjá þeim í fimm daga, fór svo aftur til USA og var ekki búin að hafa samband í tvö ár þó svo að fjölskylda hennar sendi henni bréf frá Nam. Móðir hennar lét hana fá addressuna sína þegar hún kvaddi hana og sagðist elska hana mikið og sér þætti vænst um það að fá að sjá hana aftur.
Ok, kannski var fremur harkalegt af fjölskyldu hennar að biðja um peninga eins og þau gerðu, en á einum stað þegar hún var í Nam sagðist hún bara vilja komast heim í sitt öryggi frá þessu öllu. Vissulega hlýtur svona ferð að taka á og fólk þarf margt að melta. EN!!! Hún fann móður sína aftur, konuna sem ól hana, og hún lifði við ömurleg kjör. Hvernig gat hún bara afneitað henni? Hún sagði í viðtali tveimur árum síðar eftir för sína að hún væri búin að loka á þau, ekki læsa, en allavega loka.
Það sem mér fannst hvað átakanlegast af þessu öllu er eigingirnin í stúlkunni og hvernig hún, með allt sitt fína dót, gat neitað móður sinni um pening sem hún svo þokkalega gat veitt henni. Og þátturinn sýndi líka hversu skömmustulegt það er að vera Bandaríkjamaður. Þeir ákváðu að fara til Víetnam, umturna þar öllu (vá hvað það er mikill munur á menningu, hefðum og siðum!!) og skemmileggja líka bæði land og þjóð!! Svo geta þeir ekki séð aumur á fjölskyldu sinni!!!
Oooohhh, ég varð svo reið!! Við á Vesturlöndum höfum það svo gott að þó svo að böl heimsins standi fyrir framan okkur þá segjum við..æ nei, ég ætla bara heim og hafa það gott í húsinu mínu með manninum mínu og láta MÖMMU mína þjást!!
En mér fannst ég svo ekkert skárri, hvað geri ég til þess að láta fólk ekki þjást í þessum heimi?? ég þarf að hugsa aðeins málið....
reið, svo reið!!!!!!!!(shit þetta er orðið langt)

2006-09-24T00:04:00.000Z

Í Þjóðmenningarhúsinu var til sýnis myndbandsverk eftir Ólöfu Arnalds. Um daginn kom maður inn og spurði um verkið, taldi það vera eftir gamlan skólafélaga sinn, sem var ekki sami maður enda taldi hann höfund heita Ólaf. Fyndið þetta "gamall skólafélagi"...hvað þarf maður að vera gamall til þess að taka svona til orða? Ég segi t.d. bekkjarsystir mín úr grunnskóla eða hann/hún var með mér í grunnskóla. Ég nota ekki enn gamall skólafélagi, enda finnst mér líka stutt síðan ég var í grunnskóla...reyndar verða tíu ár síðan ég útskrifaðist úr grunnskóla á næsta ári, en það er önnur saga...
Að öðru. Fór á bókasafnið fyrir nokkru. Í Grófarhúsi. Sem ég var að labba út sé ég Braga óLafssson og Sjón. Sonur Sjónar var með. Og gekk ég framhjá þeim, brosti reyndar aðeins til Braga þar sem ég er að lesa bók eftir hann þessa dagana (bókin sem er í töskunni og les á daginn í vinnunni, eða á náttborðinu og les áður en ég sofna). Mér finnst þetta merkilegir menn. Ég hef lesið bækur eftir báða þá og þeir eru ekki í uppáhaldi hjá mér, en þrátt fyrir það eru þetta menn sem ég lít upp til. Báðir hafa þeir ótrúlega gott vald á tungumálinu og segja ttjjaa, ágætar sögur. Þær hreyfðu allavega við mér á einhvern hátt.
Mig langaði reyndar að ræða aðeins við Braga um bókina Samkvæmisleikir þar sem ég var bara pirruð þegar ég var búin, alls ekki sátt við endirinn og ég varð líka alltaf pirraðari og pirraðari þegar líða tók á bókina. Damn it! Pirringurinn kemur bara upp þegar ég hugsa til þess. En sem ég gekk framhjá hugsaði ég samt með mér, þetta eru merkismenn. Mér finnst Unnur Birna ekki merkileg, held hún sé bara merki-kerti. Mér finnst Arnar Grant ekkert merkilegur þó svo að hann haldi að laxinn geti grennt mann. Og mér finnst Fjölnir ekkert merkilegur....og fyrir hvað er hann frægur? Hann á líka snarklikkaða konu. En Bragi Ólafs og Sjón...já það eru merkilegir menn.
Talandi um merkilega menn. Í gær hljóp Andri Snær upp stigann í vinnunni, var seinn á fund og er víst vanur því. Ég brosti inní mér, ég sem alltaf er stundvísin uppmáluð eða hitt og...
Ég mann fyrstu kynni mín af Andra Snæs. Það var í íslensku 603 hjá Guðrúnu, sem útskrifaðist með mér í sumar. MA í bókmenntum. Hún er flott. Það var ljóð sem við lásum, ég las það yfir og vissi að þarna væri maður á ferð sem eitthvað væri varið í. Ég féll fyrir honum á augabragði, vissi að þetta væri fallegur maður. Jább, skyggnigáfa af bestu gerð. En ljóðið er svona:

Ást mín á þér er eins og Hekla
á yfirborðinu virðist hún kulnuð
og útbrunnin

en undir niðri ólgar hún
og áður en varir
brýst hún út

mig langar til að fylla þig
með mínum lífsins
kvikustrókum.

Árin liðu og biðu, dagar urðu að vikum, vikur að enn meiri vikum, mánuðum og allt það og ekkert kynntist ég Andra Snæ eftir þetta eina ljóð. Það var síðan einn dag að ég komst í tæri við Bónusljóð, man þegar ég las þau heima í Engjaselinu. Sat í skrifborðsstólnum mínum með fætur krosslagðar uppá skrifborðinu og hló mig máttlausa yfir Hreinsunareldinum, Inferno og öllu hinu ruglinu sem lýsir vel samtíð okkar. Mér leist enn betur á þennan unga mann.
Einu sinni heyrði ég sögu um Andra Snæ sem framhaldsskólakennarinn hans hafði sagt í tíma. Þannig var það að Andri var nemandi hjá þessum kennara og hann átti að skila ritgerð, gerði það og leist kennara illa á og sagði honum að hann ætti ekki framtíð fyrir sér í skrifum. En öldin varð önnur og nú er maðurinn vel þekktur rithöfundur. Sýnir bara hvað menntakerfið getur verið rotið.
Næsta verk Andra sem leit augu mín var Love Star og þá áttaði ég mig á því að hér væri kominn fram á sjónarsviðið snillingur samtíðar minnar. Bókin er eins og skrifuð úr mínu hjarta, ádeila á neysluþjóðfélagið og alla þá mötun sem á sér stað. Fær maður ekki nóg af meðalmennskunni?
Fyrst þegar ég svo hitti manninn var í tíma í HÍ. Hann er nokkuð skondinn gaur, ekki þjálfaður í að halda ræður og virkar stundum óöruggur í fyrirlestrum (hey, hann er enginn Laxness þegar kemur að framkomu og ræðuhöldum). En vá hvað maðurinn kann á tungumálið og sýnin á lífið...þvílík snilld hef ég aldrei kynnst! Hugmyndirnar, orðin og handahreyfingarnar...þetta er dásemd lífsins, það er ekki hægt að segja annað.
Hátindur lífsins var þegar ég tók þátt í Málþingi með honum. Og hann hlustaði á mína ræðu. Ég held að það hafi verið ein sú besta stund lífs míns þegar ég stóð í sal Þjóðminjasafnsins í svarta pilsinu mínu og talaði um trefla og hnakka fyrir framan Silju Aðalsteins (sem betur fer var Ármann Jakobs farinn), Sigurð A. Magnússon o.fl. o.fl. Já þetta gat maður....
Jæja, þá læt ég þetta nægja. Vona að þetta bæti fyrir skrifleysið í sumar...

2006-05-30T17:05:00.000Z

Eftir helgina eignast ég líf mitt aftur, eftir helgina getið þið haft samband við mig, eftir helgina....
En akkúrat núna er ég einhverfur háskólastúdent, í kappi við tímann og tölvan mín er eini vinskapurinn.

2006-05-17T18:18:00.000Z

Jæja, þá eru ritgerðarskrifin í fullum gangi. Var að senda stykkið á leiðbeinendur og nú er bara að bíða og sjá hvað setur. Þessu fer að ljúka og vonandi verð ég búin í næstu viku. Annars er ég búin að skrifa, allt hitt er bara eftir...jibbí!!
Svo er komið að árlegri nemendasýningu JSB þar sem ég mun vera í fríðum flokki A2. Jamm og já, sýningarnar verða mánudag, þriðjudag og fimmtudag. Miðar seldir í Borgarleikhúsinu og kosta aðeins 1800 kr. Nú er um að gera að skella sér á sýningu, sjá rósina tjútta við Queen og hafa gaman!! Svo má ekki missa af aðaldanspíunum stíga á stokk 17. júní, það verður spennandi...
Þar til næst..

2006-05-04T15:23:00.000Z

Sundurslitin bloggfærsla þar sem ég er sundurslitin manneskja þessa dagana....
Undanfarna daga hef ég eytt tíma mínum í tilgangslausu vafri um heima internetsins þegar ég á að vera að skrifa ritgerðina...
Án þess að þessi setning beri nokkurn fordóm, en hvað er með svarta menn og augnaráð þeirra þegar gengið er framhjá þeim? Sver það, ég er eins og kynlíf á fótunum þegar ég labba framhjá svörtu gaurunum sem vinna hérna í Árnagarði(búin að lesa biblíu fallega fólksins alltof mikið)
Er orðin leið á tónlistinni sem er í tölvunni minni. Tók reyndar góða rasíu fyrir nokkru og henti út öllu píkupoppinu, eða mestmegnis. Maður verður nú að eiga e-ð til að dilla rassinn. Reyndar er Svavar að hlaða í mig tónlist as we speak (or write to be accurate)....
Ég hata Gillzenegger!! Bara svo við höfum það á hreinu þá er ég orðin leið á þessu ljóta og leiðinlega fési. Og hér er ekki um fávisku mína að ræða eða hatur útí loftið, ónei. Búin að rannsaka þennan dreng nokk mikið og eitt get ég sagt. Ég hef sama sem ekkert álit á honum....
vá hvað var gott að losa þetta úr kútinum...get nú ekki beint skrifað um þetta í fræðilegri ritgerð... hvernig í anskotanum útskýrir maður fáráðling líkt og hann í fræðilegri ritgerð? hann er asni, that's all there needs to be said.
hhmmm, sufjan stevens er nokkuð góður og kaffið í árnagarði er lífgjafi minn þessa daga...

2006-05-02T11:04:00.000Z

Skiladagur BA-ritgerðar er í dag. Ég er þó ekki búin og sit því hér sveit uppí Árnagarði að skrifa...skrifa og hanga á netinu.
Mér til mikillar lukku áttaði ég mig samt á því fyrir helgi að verkið er hálfnað, jibbí!! Svo nú er um að gera að bretta upp ermarnar og klára þetta helvíti.
Þar til næst...

2006-04-21T15:44:00.000Z

Ekki vill svo vel til að einhver lesandi þessarar bloggsíðu eigi til á vídeóspólu nokkra þætti af köllunum?
Ekki það að ég sé eitthvað æst í þáttastjórnendur, vantar þetta bara fyrir ritgerðina...

2006-04-18T12:29:00.000Z

Það er ekki gaman að missa allt sem maður hefur unnið að. Ég missti 5 heilar síður í gær þegar ég gleymdi að vista skjalið. Nei, file recover virkaði ekki. Bara í þetta eina sinn sem ég klikkaði á svo mikilvægu!!!
En jæja, nú er bara að vinna í hinni tölvunni (heilanum, sem þessa stundina er galtómur) og finna recovered files þar. Það virkar reyndar ekki eins vel og í hinni eiginlegu tölvu, en vonum hið besta.
Skil núna hvernig Svanhvíti leið fyrir tæpum tveimur mánuðum síðan....

2006-04-10T14:27:00.000Z

Fyrir ritgerðina mína, sem er núna í fullri vinnslu, hef ég verið að lesa alls konar greinar, bækur o.fl. um allt mögulegt. T.d. var ég að lesa grein eftir Árna Böðvarsson, en hann skrifaði grein um málfar unglinga árið 1971. Þetta er mjög áhugaverð grein, en svolítið fyndin líka þar sem hann tekur dæmi um orðafar unglinga samtímans.
Nú eru liðin rúm 30 ár síðan og mörg af dæmunum sem hann tekur eru orðin hluti af almennu málfari í dag, þannig séð. T.d. eins og pæja, geggjaður (í öfugri merkingu), gefa í botn (þegar ekið er bíl) o.fl. En margar merkingar orðanna þekki ég ekki, t.d. alger auðn (um konu sem hefur enga kosti nema fríðleik) og vera til byltings (um að hafa samfarir). Svo er 'grillið' notað um líkbrennsluna í Fossvogi. Aðalbandið þá var Trúbrot og Glaumbær var upp á sitt besta.
Já, margt hefur nú breyst á 30 árum... Kannski verður ritgerðin mín aðhlátursefni fyrir manns eigins börn. Hvur veit

2006-04-03T13:31:00.000Z

Ég á víst ammæli í dag....
Ég er orðin gömul....
Móðir mín beið eftir mér þegar hún var 25 ára, stjúpmóðir mín var búin að eignast tvö börn 25 ára og systir mín átti eitt barn þegar hún var 25 ára. Ég á ekkert barn.
Systir (stóra) mín hringdi í mig áðan og lét bekkinn sinn syngja fyrir mig, það var mjög skemmtilegt og fyndið þar sem nokkur aukaviðlög voru tekin, eins og "Hún er orðin grá og guggin"
En jæja, best að fara baka fyrir familíuna. Ekkert partý hjá þeirri gömlu, bara rólegheit.

2006-03-23T16:24:00.000Z

Í dag á hún móðir mín afmæli. Hún er hvorki meira né minna en fimmtug. Í Morgunblaðinu er líka þessi fína mynd af henni, en líkt og kemur þar fram er hún núna á siglingu um karabíska hafið í góðra vina hópi.
Ég fékk sms frá frúnni í gær (eða réttara sagt ungfrúnni, en þar sem hún er orðin fimmtug finnst mér frú betra orð þó svo að hún sé ungfrú) þar sem hún tilkynnti mér það að þau væru að koma í höfn á Caymen-eyjunni og væru ágætlega hress eftir líflegt næturlíf. Já, ég verð að viðurkenna að ég öfunda kelluna að vera í sól og sumaryl þar sem ansi er kalt í veðri hér nærri norðurpólnum.
Til hamingju með afmælið mamma mín!!

2006-03-21T16:20:00.000Z

Það er eins og það er, það sem kemur upp fer niður og það sem fer niður gæti farið upp....svart er lífið, en inn á milli hvítt...
það er kalt úti.

2006-03-15T23:37:00.000Z

Herinn burt já, ég veit ekki....
Ég ætla ekkert að tjá mig um þetta mál þar sem afstaða flestra þeirra sem les bloggið mitt er önnur en mín eigin. Svo ég segi bara, ok.
En að öðru sniðugu. Sit hér hjá systir minni í sveitinni að passa litlu frænku, sem reyndar stækkar óðhratt. Og það sem tilheyrir pössuninni er að lesa fyrir litla krílið áður en hún fer að sofa. Ég valdi bókina og var ég bara nokkuð ánægð með þessa bók. Bókin heitir ensku rósirnar og er eftir Madonnu.
Í fyrstu verð ég að segja að þýðingin er mjög góð, enda engin önnur en Silja Aðalsteins sem þýðir. Gott starf þar. En hún er líka skemmtilega skrifuð á vönduðu máli en líka máli sem krakkar tala. Og um hluti sem við öll höfum lent í.
Það sem heillaði mig hvað mest við þessa bók er umfjöllunarefni hennar, efni sem ekki er mikið talað um en eitthvað sem margir hafa lent í.
Bókin fjallar um fjórar stelpur sem eru bestu vinkonur, en svo er ein stelpa með þeim í skóla sem er íðilfögur og vinkonurnar fá stöðugt að heyra hástert álit manna á stúlkunni. Þær verða afbrýðisamar og sameinast um það að mislíka þessa stúlku vegna útlits hennar og hrósi sem hún fær frá öðrum.
Mamma einnar vinkonunnar bentir þeim á hvort þær viti nokkuð um stúlkuna, hún sé alltaf ein og eigi ekki mömmu. Þær fara að kanna málið og komast að því að stúlkan er bara skemmtileg og verða þær allar vinkonur.
Það er nefnilega alltof oft sem fólk er dæmt eftir útliti, við gerum það öll sama hvað hver segir. En síðan er alltaf spurning hvort við dæmum persónu fólks eftir útliti, fallegt fólk samasem heimskt og öfugt.
En ég mæli með þessari bók, hún er líka svo skemmtilega myndskreytt.

2006-03-07T20:08:00.000Z

Ég hef aldrei þolað framsóknarflokkinn og mun líklegast aldrei gera, en ég verð að taka ofan af fyrir Árna Magnússyni. Mér hefur fundist hann afburða ráðherra og stóð hann sig mjög vel þegar rætt var hvað mest um innflytjendur og starfsmannaleigurnar fyrir nokkru. Þó svo að ég sjái eftir honum á ráðherrastól getur maður ekki annað en virt hans ákvörðun og eiginlega er hann meiri maður fyrir mér eftir þá ákvörðun að hætta í pólitík og sinna fjölskyldunni betur. Enda ekkert vit fyrir góða menn að vera í framsókn!!

2006-02-22T18:23:00.000Z

Höfða til ungs fólks!!
Þegar ég var unglingur leiddist mér öll sú umræða sem var í gangi um ungt fólk og yfirleitt einkenndist sú umræða um vandamál og neikvæðu hliðar þessa hóps.
Ég var fremur stilltur unglingur, lenti aldrei í neinum vandræðum, gekk vel í skóla, átti góða vini og æfði minn ballet. Ég skildi aldrei þessa umræðu um kynlíf, dóp og áfengi því það var svo fjarri mínum veruleika. Kannski var ég fremur einfaldur unglingur, en þegar ég var á þeim aldri var ég bara að hugsa um allt aðra hluti en það sem virtist einkenna unglinga að mati fjölmiðla og fleira.
Nú á dögum er sífellt verið að "höfða" til ungs fólks, það eru auglýsingar, tímarit, þættir og guð má vita hvað meira. Sífellt virðist þó sú umræða snúast um hvað sé nýjast í tísku, g-strengi, kynlíf og margt fleira. Umræðan og sú markaðsvara sem á að höfða til ungs fólks er á svo lágu plani að segja mætti að markaðsfyrirtæki álíti ungt fólk hreinlega of heimskt.
Tökum dæmi. Bankarnir gera í því að veiða viðskiptavini til sín. Þegar systir mín var 18 ára fyrir nokkru sendi bankinn hennar henni kökudeig (þurrefna deig). Annar banki sendi nýstúdentum brúnkuklút. Ég veit ekki með ykkur, en mér finnst þessi leið bankana vera fyrir neðan allar hellur. Hví gáfu þeir ekki krökkunum kost á bókhaldsnámskeiði? Eða kynna þeim fyrir því hvað það er að vera orðin nýstúdent, lögráða og sjálfráða með tilliti til tekna, lána o.s.frv.?
Hættum að gera lítið úr ungu fólki og færum umræðuna á aðeins hærra plan.

2006-02-17T15:23:00.000Z

Ég komst í feitt áðan, fann gotneska orðabók á netinu þegar ég og Tinna vorum að gera verkefni. Best að skella stúlkunni inná tenglana mína. En þessi orðabók er að sjálfsögðu hin mesti happafengur, ekki er þetta neitt venjuleg orðabók heldur er þar að finna gullkorn af bestu tagi. Gotneska er nefnilega ansi skemmtilegt tungumál og margt hægt að læra af henni.
En jæja, vísindin bíða!!

2006-02-14T16:57:00.000Z

Er lífið ekki dásamlegt? Veðrið leikur við okkur höfuðborgarbúa þessa dagana og nýttum við Svavar okkur það í gær, fórum í göngutúr meðfram Ægissíðunni í þessu líka góða veðri.
Lífið hefur snúist um póli-tík undanfarnar vikur og hef ég lítið sem ekkert gert í ritgerðinni minni. Ég er reyndar farin að velta því fyrir mér hvað ég sé nákvæmlega að gera hér í skólanum, því ég geri ekki annað en að félagsmál-ast. En með góðu gengi verður ritgerðin númer eitt, tvö og þrjú næstu vikurnar.
Annars er allt við hið sama hjá mér. Ég hef bætt við einum tengli hjá mér. HúnSóley frænka mín er komin til Guatemala og nýtur lífsins þar, annað en hún Inga móðir hennar sem er víst ein taugahrúga í Hafnarfirðinum að sögn móður minnar. En allavega kíkið á þetta, hún er nú ekki frænka mín fyrir ekki neitt!!
hasta la vista babí....

2006-02-06T19:51:00.000Z

Skólagjöld. Sumir telja að skólagjöld séu af hinu góða, sumir álíta svo að stúdentar muni meta nám sitt mun betur ef þeir greiða fyrir það. Sumir segja að stúdentar í tannlæknanámi eigi að borga meira fyrir nám sitt en stúdentar í almennum málvísindum og öðrum hugvísindagreinum svo tekin séu dæmi.
Aðrir greina á milli náms sem er arðbært og óarðbært. Aðrir álíta að nám í samkeppnisgreinum líkt og viðskiptafræði, lögfræði o.fl. sé verðmætara en félagsvísindagreinar svo tekið sé dæmi. Aðrir segja að hugvísindi og félagsvísindi séu dútl-greinar og krefjist ekki eins mikillar vinnu af stúdent og lögfræði, læknisfræði eða hagfræði.
Þessir sumir og aðrir eru algjörlega ósammála mér. Eða ég ósammála þeim.
Það er hlutverk Háskóla Íslands að stuðla að akademísku samfélagi, fræða almenning og stúdenta og rannsaka öll mál samfélagsins sem tengjast þeim fræðigreinum sem eru stundaðar við skólann.
Ég vil að allir eigi jafnan aðgang að námi í Háskóla Íslands. Allt nám við Háskóla Íslands er jafn gott, allt nám við Háskóla Íslands er verðmætt og jafn verðmætt.
Ég er þreytt á þeirri skoðun megin þorra landans að hugvísindi séu annars flokks, séu auðveld og ágætis áhugamál. Ég er þreytt á því að fólk líti á alla hluti eftir verðmæti þess í peningum. Við eigum að stuðla að bættu almennu samfélagi og við gerum það með því að rækta manninn, ekki spurning hvort við græðum pening eður ei.
Munið að kjósa!!!

2006-01-17T15:15:00.000Z

Það er ótrúlegt hvernig lífið getur snarbreyst á stuttum tíma.
Stundum er eins og allt vinni gegn manni, ekkert virðist ganga upp og allt á niðurleið. Eða að hlutirnir bara sigli áfram án þess að nokkur nýjung verði á leið manns eða tilbreyting við skammdegi lífsins.
En svo á örstuttum tíma breytist allt. Lífið tekur snúning og allt verður svo dásamlegt, fullkomið ef segja mætti. Á undanförnum dögum hefur það gerst hjá mér, allt hefur breyst og ekki er aftur snúið. Og breytingarnar eru af hinu góða, sérstaklega ein breyting. Þið sem vitið allt um þessar breytingar vita nákvæmlega um hvað ég er að tala um. Þið hin sem vitið ekkert hvað ég er að tala um, well to bad for you!!
Og já, ég á dásamlega vini. Eiginlega bestu vini í heimi held ég!!
Æ, nóg af þessari væmni. Á einhver túkall?

2006-01-02T13:23:00.000Z

Gleðilega nýja árið!!
Veðrið lék við okkur hér á nesinu þegar nýja árið gekk í garð, sprengt fyrir 30 þúsund kallinn og ég fékk að koma einni í gang. Síðan var skálað í alvöru kampavíni, enda nóg til af áfengi hér á bæ. Þegar fjölskyldan vaknaði á nýársdaginn var snjórinn farinn, rigningin dundi á glugga stofunnar og rok var mikið. Við héngum inni fyrsta dag ársins, svolgruðum í okkur alls kyns veigum sem voru bornar hér á borð af ástkæru stjúpmóður minni. Hér er sannkölluð matar-paradís.
Enn rignir og enn er rok. Ég er að bíða eftir fari til að komast á hitt nesið.

2005-12-28T16:16:00.000Z

Lítið hefur farið fyrir skrifum hér á þessari síðu. Jólaletin hefur lúrað í mér og ekki skánar það með netleysið. Helvítis net. Reyndar hef ég verið löt í allan vetur að blogga, veit ei hver séu orsök þess. Kannski það verði eitt af nýársheitum mínum að vera duglegri í að blogga ásamt öllum hinum nýársheitunum sem eru orðin ansi mörg. En ég óska ykkur öllum (þ.e. ykkur tveim) gleðilegra jóla!!

2005-12-11T17:04:00.000Z

Ég fékk að heita Katrín Beck í eina mínútu í gær þegar ég kvittaði á greiðslukortaseðilinn. Mér fannst ég ansi fín dama, því hún Katrín er ansi fín dama. Barþjónninn sagði ekkert.
Svo varð ég bara aftur Guðmundur....

2005-12-02T15:58:00.000Z

Anskotans..!!! Nú fer ég að skipta um nafn..., ekki nóg með að he****s hljómsveitin þurfti að stela nafninu mínu, þannig að allir halda að ÉG heiti eftir henni og margir hverjir farnir að skrifa nafn mitt vitlaust þá er Húsadýragarðurinn búinn að skýra nýfæddan kálf með þessu líka ágæta nafni!!! Lesið um það hér
Bévítans nafn!!! Ætla bara að skipta því út fyrir Guðmundur.....

2005-11-28T16:04:00.000Z

Enn gerast kraftaverkin...
Hún Sigga vinkona mín fæddi í dag lítinn strák. Til hamingju elsku Sigga mín.

2005-11-23T15:36:00.000Z

Mig langar í myndavél, ný gleraugu og að hætt verði við jólin.....

2005-11-21T16:52:00.000Z

jæja, já....get nú sagt ykkur það!!!
ég held ég sé í námi, er samt ekki viss. Ég er skráð í skólann, sit í lesstofunni í Árnagarði, en lærdómur er eitthvað sem lítið hefur farið fyrir undanfarið. Og bloggið er álíka mikilvægt og námið, sjáum til hvað gerist í prófatíðinni.
Ef ekki hér, þá bara annars staðar.

2005-11-10T11:37:00.000Z

Mér finnst nýútkomið Stúdentablað vera svolítið litað af rauðu.
Mér finnst það ekki slæmt, að svo mörgu leyti. Tilgangur þess hefur örugglega verið sá að hrista allvel í fólki og eflaust hefur takmarkinu verið náð. Greinarnar eru mjög góðar margar hverjar þó svo að ég hafi kannski ekki verið sammála þeim öllum og viljað fá annað efni sem kemur meira inná háskólasamfélagið. En þannig erum við misjöfn og sjáum hlutina á mismunandi hátt.
Ég fór að ræða þessa hluti við vinkonu mína, sem ég álít vera mjög glögga fyrir góðum pistlum og fréttaflutningi, og hún benti mér á þegar nefið á mér fór að blána að henni fannst fínt hvernig blaðið væri. Þar kæmi fram hlutir sem aðrir þorðu ekki að segja frá og að ritstjórnin væri að þora að fjalla um málefni sem eru ekki alltaf á pallborðinu almennt séð hjá almenningi.
Út frá því fór ég að hugsa um baráttumál ýmis og hvernig fjölmiðlar væru sterkt afl í því að vekja athygli á málum sem mættu fara betur. Það má síðan deila um það hvort fréttaflutningurinn sé góður, hvort hann sé litaður af bláu eða rauðu. En ég held að það sé bara mjög gott, fólk er litað af ýmsum litum vegna uppeldis, fræðslu og reynslu og það er ekki hægt að segja fólki hvað eigi að skrifa um og hvernig. T.d. var grein um hvort ætti að láta stúdenta greiða stöðumælagjöld fyrir bílastæði við Háskólann og þar komu fram hlið við hlið tvö sjónarmið. Tveir aðilar að rökræða sama málið frá mismunandi sjónarhorni. Gott.
Auðvitað eiga blaðamenn að gæta einhvers hlutleysis, t.d. væri ekki gaman að lesa grein eftir blaðamann þar sem hann kemur bara á framfæri eigin skoðunum. Í dag eru nokkur blöð miskunnarlaus gagnvart almenningi og fjalla um allt milli himins og jarðar, málefni sem ekki koma okkur öllum við.
Þegar fólk þarf að beita sér fyrir málefnum, benda á hluti í samfélaginu sem mættu fara betur eru fjölmiðlar einstakt tækifæri til þess. Og mér finnst að fjölmiðlar ættu meira að snúa sér að málefnum sem skipta okkur öll máli á einn eða annan hátt þar sem betur þarf að fara. Ekki að skrifa um einhverjar nágrannaerjur í Breiðholtinu eða erjur í Grafarvogi, missæti í Fossvoginum eða vandamál í Vesturbænum. Þetta er kallað 'slúður' á mínu heimili og það finnst mér ekki eiga heima í fjölmiðlum þegar einstök mál sem viðkemur kannski fimm manns séu aðalfrétt blaða, fremur eiga þau að taka til málefni minnihlutahópa, benda á hvað megi fara betur í Úganda o.fl.
Jæja, ég er hætt. Vona að einhver skilji þennan óskiljanlega pistil og hvað ég er að reyna að segja.....

2005-11-07T19:19:00.000Z

Ég er búin að vera með George Michael lag á heilanum alla helgina og líka búin að hlusta á það ansi oft. Svanhvít var orðin nett pirruð á því líka þegar ég hlustaði á það í hundraðasta skiptið í gærkveldi.
Ég er ekki búin að gera neitt af viti í allan dag, samt er ég búin að vera að gera fullt, tala við fullt af formönnum, trufla tíma, skrifa álitsgerðir, fundagerðir og ég veit ekki hvað. Það er allavega fullt job að vera formaður, that's for sjor.
Komið sæl, ég heiti Sigurrós, formaður nemendafélags stúd....., hljómar eins og biluð plata í mínum eyrum....

2005-11-02T13:39:00.000Z

anskotans, andskotans, anskotans!!!
Sú var nú tíðin að maður mátti ekki blóta, á einu tímabili varð ég að passa mig allsvakalega þar sem ég var umkringd góðu kristnu fólki og voru þau ekki sátt við blótið í mér. Þá fór ég að nota mikið orðið bévítans, blótaði á frönsku og stundum kom argvítlans líka fyrir í orðaforða mínum.
Sú var einnig tíðin að ég mátti ekki segja þegiðu eða haltu kjafti, systir mín var fljót að grípa til örþrifaráða vegna bannsins og sagði oft við mig haltu kájoð!!
Í dag er ég sjálfs míns herra, blóta að vild og segi þegiðu í öðru hvoru orði.
helvítis, djöfulsins, argvítlans!!

2005-10-25T16:45:00.000Z

Abba er ekki skemmtileg snemma á morgnana þegar maður er nývaknaður...

2005-10-20T17:25:00.000Z

Konur. Konur eru yndislegar mannverur. Konur eru samfélaginu bætandi.
En stundum eru konur sér sjálfum verstar. Oft á tíðum, í jafnréttisumræðunni, er rætt um stöðu konunnar gagnvart karlmanninum og hvernig jafnrétti t.d. á vinnustað er ekki virt. Þetta tel ég alla landsmenn vera sammála um.
Eitt skil ég þó ekki, af hverju finnst konum það réttlátt að strákarnir á vinnustaðnum eigi skilið hærri laun vegna þess að hún fer oftar fyrr heim úr vinnunni vegna barna sinna og er heima þegar veikindi eru í fjölskyldunni? Þetta sagði ein vinkona mín mér í gær um aðra vinkonu sína sem vinnur við viðskipti. Og annað, af hverju eru konur í miklum meirihluta þær sem eru heima með börnin þegar eitthvað bjátar á hjá þeim? Þetta er vegna þess að konur eru fornfúsari, þær taka þessi verk að sér ómeðvitað því það er þeim eðlilegt. Sammála?
Af hverju sætta konur sig auðveldlega við 200.000 kr á mánuði í laun á meðan karlmaður í sambærilegu starfi er með 500.000 kr í laun á mánuði? Af hverju hugsar konan fremur fyrir því að dótturina vanti nýjar buxur og skólabækur þegar hausta tekur og skólinn að fara að byrja en karlmaðurinn situr yfir fótboltanum eða golfblöðum? Af hverju stendur konan fremur upp kl. sex á eftirmiðdögum og fer að huga að kvöldmatnum en karlmaðurinn horfir á lélegt raunveruleikasjónvarp sem er endursýnt á Skjá einum? Af því að það er vani? Svona eru hlutverkaskiptin?
Munið að þetta eru ekki alhæfingar, bara meirihlutadæmi fyrir fólk á öllum aldri sem finnast í slíkum dæmum.
Sammála eða ósammála?

2005-10-17T14:02:00.000Z

Samtal sem átti sér stað heima hjá mér í gærkveldi:
S: Það er svolítið langt síðan þú hefur bloggað rósin mín..
ég: já, satt er það...ástæðan er netleysið
S: jú, erfitt getur verið lífið án nets
S: en nú klukkaði ég þig um daginn og þú hefur ekkert gert í því?
ég: bíddu hvenær vorum við í eltingarleik, og ég var búin að klukka þig tilbaka!!
S: Sigurrós, vertu svolítið "inni" með hlutina.
ég: jájá, ég skil þig alveg sko....en viltu heyra klukkið mitt?
S: já, tími til komin!!
ok...

1. Þegar ég fæddist, fæddist ég sitjandi og var fæðingin fremur erfið fyrir móðir mína. Þá sögu fæ ég að heyra rétt um 10-leytið 3. apríl ár hvert. En hey, hún valdi þetta.

2. Þetta vita fáir, en ég er með áráttu fyrir fiðrildum. Ég elska fiðrildi!! Og til að ganga fram af ykkur öllum fékk ég mér fyrir einuoghálfuári síðan fiðrildahúðflúr á öxlina, það er ógó flott eins og óli segir alltaf.

3. ég hef einu sinni gengið í sjóinn, en gekk síðan aftur tilbaka á land. Þetta var árið 2001 og ég afklæddist fyrir framan 30 manns á strönd suður við sjó. Daginn eftir leið mér ekki vel.

4. ég hata ananans og flest alla ávexti. Mér finnst ávextir ekki góðir, allt nema ber og sítrónur(er reyndar að japla á vínberjum núna). Mér finnst hins vegar slátur alveg sjúklega gott.

5. Flest allir vita að ég á 4 systur....jú fjórar eru þær. En það sem fæstir vita er að ég á laumubróðir, jebb sönn saga. Hann er dökkhærður, á konu og barn og býr í Vesturbænum.

Jæja, vona að þetta hafi svalað þorsta bloggaðdáendum mínum. Eins gott að þeir hafi ekki alveg gefist upp á mér.

2005-09-13T15:58:00.000Z

Langt er síðan rósin hefur hér skrifað viskukorn, en ástæðan er einfaldlega vegna internetsleysis heimavið, tímaleysis og hrein og skökk leti.
Ég gæti skrifað hér endalausa vitleysu um það sem hefur gengið á í mínu litla einfalda íslenska lífi en mun ekki gera það, nenni því ekki. Og ekki nenni þið að lesa um pípulagningahugleiðingar okkar sambýlinga, eða hvers vegna tíðbeyging hljómaði ekki lengur áhugavert lokaverkefni og svo hvers vegna bókahillurnar voru viku að komast uppá vegg þó svo að þær voru boraðar upp fyrsta daginn.
Ég ætla fremur að tilkynna það að ég er flutt úr gettóinu og held mig nú í vesturhluta borgarinnar. Þar krýlist ég ásamt minni góðvinkonu Lilju, a.k.a.Svanhvíti, og höfum við komið okkur allvel fyrir.
Skólinn byrjaður á fullu og lokaverkefnið hið nýja er í deiglunni ásamt öðru.
Annars er hið sama við heygarðshornið, enn lítil, enn skolhærð og enn dansandi villt og tryllt um götur bæjarins. Talandi um dans hef ég nú skipt yfir í gamla skólann minn, þ.e. hinn háttvirta JSB og mun vera þar í vetur ásamt Katrínu höfugu.
Í lokin ætla ég að tilkynna nýja tengiliði, sem eru Ásdís, kona frænda míns, og svo er hún Katarína komin með sitt eigi blogg og hef ég því breytt slóðinni.
Vonum nú að ekki líði mánuður til næstu færslu.

2005-08-22T19:16:00.000Z

Fékk þetta sms sent frá vinkonu minni um daginn:
"Búin að redda ísskáp með frystihólfi! Ætla svo að hætta að blekkja sjálfa mig og koma útúr skápnum."
Þar sem ég var að keyra á heimleið, fremur þreytt seint á kveldi, varð ég að stöðva sjálfrennireið mína og líta tvisvar á þetta. Hjartað sló ört og ég vissi ekki hvað segja skyldi. Hugur minn fór að reika, hvað meinti hún með þessum orðum? Var ég að misskilja eitthvað? Myndi ástarjátningin koma í næsta sms-i?
Svo ég ákvað að slá á þráðinn, fann númerið og hringdi.
Stúlkan lá í hláturskasti á hinni línunni og sagði þetta vera grín, ég hló náttúrulega með og hálffegin yfir því að vinkonan væri ekki hinsegin. Sérstaklega þar sem við erum að fara að búa saman. Vinur hennar hafði verið að fikta við símann, sent mér þetta ágæta sms og látið mig, svo unga, næstum því fá hjartaáfall.
En með þessari lífsreynslu fór ég að velta fyrir mér hvort ég væri fordómafull gagnvart samkynhneigðum? Ég hef ætíð sagt við mig og aðra að ég hafi svosem ekkert á móti samkynhneigðu fólki, þeir hafa sitt val og ég ætla ekki að fara segja þeim hvernig lífinu eigi að lifa.
Um daginn sá ég strák sem ég sat í tíma með í vetur leiða annan strák niður Laugarveginn og svo kyssti hann drenginn og ég fékk alveg sjokk!! Er maðurinn hýr? hugsaði ég með mér og fannst það pínu pitty þar sem ómyndarlegur drengurinn var ei.
Kannski er það í lagi að segja, já já samkynhneigðir ok, en þegar einhver nákomin þér eða sætur strákur verður svo hinsegin þá hef ég ekki hugmynd um það hvað mér finnst.
Skrýtna ég...

2005-07-25T21:54:00.000Z

Ég held að söguþráður Lovestar sé farinn að verða að veruleika. Undanfarið hef ég séð fólk vera tala við sjálft sig og hlæja eitt á gangi um götur borgarinnar og ég ekki áttað mig á því fyrr en það snýr sér við að það er með handfrjálsan búnað og er að tala í símann. Kemur mér alltaf á óvart.
Um daginn sá ég í Jón Gnarr í bílnum sínum þar sem ég hélt að hann væri kannski að syngja og væri léttilega gaman hjá honum í bílnum, eða bara talandi við sjálfan sig. Maður veit aldrei með þetta celeb fólk og hvað þá Jón Gnarr. Svo þegar hann keyrði framhjá mér sá ég hann halda á símanum og hefur hann örugglega verið með handfrjálsan búnað.
Annan dag sá ég Sigurjón kvíkmyndamann hinum megin við götuna, hann snéri sér eitthvað í hringi og brosti útí himingeiminn. Hann var að tala í símann. Tveim mínútum síðar kemur gljáandi svartur audi, skoðaður 08 og Siggi stekkur uppí með fína handfrjálsa búnaðinn sinn og eflaust fínni síma.
Af og til sé ég fólk á gangi, keyrandi eða hjólandi með eitthvurt tryllitæki í eyranu sem á þá að vera handfrjálsbúnaður fyrir símann sinn. Sölumenn sem ganga um göturnar og þylja upp tölur eins og þeir væru nýsloppnir af Kleppi eða hafa fengið dagsleyfi. Fínustu gaurar í fínustu jakkafötunum á fínustu nýbónuðu bílunum með fínustu tryllitólin í eyranu. Og ef fólk er ekki tengt í símann sinn er það mp3 spilarinn, geislaspilarinn og örfáir sem notast enn við vazadískó.
En vonum nú að þetta verði ekki eins öfgafullt og í Lovestar, við getum nú enn valið okkur maka og tekið "vitlausar" ákvarðanir í lífinu sem eru allt í lagi. Þó svo að við séum flest öll upptekin af efnishyggju, tækjahyggju og tískuhyggju þá ættum við alveg að geta notið lífsins á annan hátt. Við eigum að njóta þess sem við höfum og eigum hér á landi, eða eins og Nóbel-skáldið sagði þetta snýst allt um kaffið og kvæðið.

2005-07-19T23:29:00.000Z

Ég er raddlaus, bókstaflega raddlaus.
Reyndi að afgreiða einhverja útlendinga í dag, en það gekk nú fremur illa þar sem þeir horfðu á mig skrýtnum augum og skyldu ekkert í þessari fölsku snót sem var að reyna að útskýra fyrir þeim hvar sýningar hússins væru, hvernig íslenskir stafir væru, að það mætti ekki fara inn með stórar töskur og hvaða kona það væri sem prýddi fimmþúsundkróna seðilinn okkar. Því húkti ég bara í horninu að lesa Sölku eða skrapp útí sólina og reyndi að heilsa gestunum sem gengu inn en án árangurs því ekkert kom.
Sveiattan, mér þykir fúlt að vera raddlaus, verst þykir mér þó að geta ekki sungið í bílnum á leiðinni í og úr vinnu.

2005-07-18T21:34:00.000Z

Úr Sölku Völku, handritum og þjóðmenningu var ferðinni haldið á tónleika, hlýða á það sem hundurinn hafði að segja. Þegar við vinkonur gengum inní Höllina(þessa í Voginum) voru Hjálmar að spila, með eindæmum góð hljómsveit. Við tók ekki svo eindæmis-band, hæsta hendin (og nafnið er óþolandi!!), en hún var hreint út sagt léleg. Fólk beið spennt eftir hunda-Manninum, fyrst kom einhver endemis mynd sem ég tel bara vera egóflipp drengsins og svo kom sjálf horrenglan á svið með tvær fléttur, byssuhálsmen og hringi sem glitruðu alla leið til Kína.
Auðvitað stóð ég ekki kyrr, var umkringd gaurum á stærð 1,80-90 og þeir greyin þurftu að þola litlu mig hoppandi og skoppandi eins og ég hefði aldrei fengið að hrista mig alminelega. Og sérstaklega drengurinn sem stóð við hlið mér, hann fékk ansi mörg óvart olnbogaskot og ekki æsti maðurinn sig. Ég fann reyndar lykt af ýmsum efnum sem Hundurinn er hrifinn af, veit ekki hvort gaurinn við hliðiná mér hafi fengið sér svoleiðis til að þola það að standa við hliðina á gemlingnum mér.
En góðir voru tónleikarnir og það tók mig svona klukkutíma að ná mér niður, kannski bara ágætt að þurfa að bíða í bílaröð og chilla aðeins, hlusta á Snooparann í kagganum.

2005-07-14T21:57:00.000Z

Er de her som vi kan se de danske sagas??
For helvet, nej kvinde de er islandske!!
Danir eru þjóð mikil og spekingsleg, en stundum ansi hrokafull og telur sig eiga heiðurinn af varðveislu Eddunnar og annarra fornra sagna. Töldu sig meðal annars hafa verið ansi "góða" að "geyma" þau fyrir okkur í öll þessi ár. Er það nú!!
Ég er sumsé umkringd ferðamenn þessa dagana, á ekki verri stað en Þjóðmenningarhúsinu þar sem handritin eru til sýnis. Ef ykkur leiðist þá er um að gera að koma og heimsækja mig og svo gæti bara farið að ég leyfi ykkur að sjá handritin okkar íslensku!!
Hún Lilja mín kom og heimsótti mig um daginn og við hoppuðum og skoppuðum inní fremur myrkvuðum sölum handritasýningarinnar þar sem við t.d. sáum elsta varðveitta handrit Grágásar, Egils-sögu og annarra Íslendingasagna. Það hefði mátt líkja okkur við börn í nammilandi, svo gaman var hjá okkur.
Annars er fólk gott og kurteist, almennt ánægt með Frón og landan. Landinn mætti alveg koma og sjá gersemar sínar meir, já sei sei, þei þei ókeykey.

2005-07-04T01:06:00.000Z

...ólíkar, mjög ólíkar
en er það ekki oftast málið, það sem heillar mann við aðra er það sem er ólíkt hjá manni sjálfum? Vinir manns fylla upp það sem maður hefur ekki sjálf
Keypti mér bleika skó um daginn, er mjög stolt af þeim....bleikir með fiðrildi og blómum, gerist það nokkuð betra?
Er á leiðinni til Barcelona um miðjan ágúst, Svanhvíta espanoles ætlar að þjálfa mig í spænsku bæði tungumáli og menningu.....hlakka til!!!
Snoop eftir hálfan mánuð, drop it baby..
Æ, þetta er hálf sundurslitið, á kannski vel við...lýsir bara vel ástandinu á mér þessa dagana...sundurslitin....

2005-06-27T14:59:00.000Z

Ég á erfiða ákvörðun framundan, ákvörðunin gæti skipt miklum sköpum í lífi mínu hreinlega gjörbreytt því. Ég er búin að velta málinu fram og tilbaka, búin að skoða helstu kosti og galla málsins, bera saman því sem er líkt og ólíkt og kemst engu nær fullnægjandi niðurstöðu. Ég er búin að leita eftir áliti sérfræðinga en er engu nær. Því bið ég ykkur um aðstoð.
Hvort á ég að fá mér Nokia 6320i eða Sony Ericson K700?

2005-06-22T00:25:00.000Z

Lífið, lífið, ó það lífið!!
Ekki hefur verið margt á vegi mér undanfarna daga, en þó viðburðaríkir dagar að vissu leyti. Ýmislegt sem kemur manni á óvart, aðrir hlutir sem hafa angrað sálartetrið alltof lengi. Já lífið er flókið og oft á tíðum óskiljanlegt, hví særa menn hvorn annan? Og hví verða sumir hlutir aldrei breyttir, liggja bara óhreyfðir og valda sorgum og vonbrigðum?
Kannski er það rigningin sem veldur depurð minni, kannski eru það atburðir liðinna daga í fjölskyldunni sem eru orsökin. Hver veit. Vonum bara að með sólskininu skjóti einn sólargeisli brosi á mig og gefi mér kátínuna tilbaka.
Lifið heil.

2005-06-07T15:44:00.000Z

Þó svo að ég sé sloppin frá skólanum í bili er skólinn ekki slopinn frá mér. Í seinustu viku var ég að aðstoða móður mína við lokaverk skólans, fara yfir próf, gefa einkunnir og umsögn og einnig að fara yfir bókmenntaritgerðir sem nemendur hennar höfðu skrifað. Þar má eflaust finna upprennandi rithöfunda eða framamenn framtíðarinnar á öllum sviðum menntunar og atvinnulífs. Já, ef fólk heldur að það sé sældarlíf að vera kennari, think again. Við stöllur sátum fram eftir kvöldi næstum öll kvöld í von um að ná að fara yfir allt og ganga skikkanlega frá öllu. Eftir þennan vetur hef ég fengið betri sýn á það erfiða verka að vera kennari, það er alls ekki auðvelt starf en ég tel samt að það að vera kennari sem mjög gjöfullt og skemmtilegt starf þegar allt kemur til alls. Það er kannski ástæða þess að svo margir halda ótrauðir áfram í mörg mörg ár við kennslustörf sín og láti smáræði eins og illa uppaldna krakka, gargandi foreldra og ósanngjörn fræðsluyfirvöld (oft á tíðum) ekki hafa áhrif á sig.
Núna er ég svo að semja próf fyrir ónefnda aðila, krossapróf um íslenskt mál. Það er vandasamt mál að gera gott og sanngjarnt próf og þó svo að ég telji það stundum auðvelt verð ég að minna mig á að þeir sem taka prófið munu kannski ekki líta þannig augum á það.
En þetta er skemmtilegt, ekki hægt að segja annað. Ég gæti vel séð mig fyrir mér sem kennara og gæti alveg haft gaman af þó svo að ég viti vel af öllum þeim neikvæðu hliðum starfsins. En mér finnst að við ættum að hrósa kennurum meira, láta þá finna að við metum starf þeirra og þá vinnu sem þeir leggja til við að gera nemendur sína að fróðari mönnum.
Og svona í lokin, hún stóra systir mín á afmæli í dag. Hún fer að nálgast þrítugt, aðeins tvö ár í það. Til hamingju með daginn elsku besta systir mín!!

2005-05-30T00:40:00.000Z

Skil ekki hvernig vinnandi fólk, með börn, heimili, bíl og tómstundargaman hafi tíma til að lesa moggann. Ég er búin að vera í fríi núna í tvo daga, algjöru fríi og mikill hluti dagsins fer í það að lesa moggann. Sunnudagsmogginn er þó alltaf langbestur. Ég las t.d. viðtal við Aðalheiði Rósu Georgsdóttur og sagði hún frá lífshlaupi sínu, þ.á.m. morð dóttur sinnar. Mjög gott viðtal. Rakst svo á stutta grein tveggja ungra kvenna um atburð sem þær urðu vitni að niðrí bæ núna nýlega. Atburðurinn varðaði nýbúa hér á landi.
Um daginn bauð ég tveim vinkonum mínum í mat og umræðurnar voru margvíslegar, ræddum m.a. um nýbúa og þá sérstaklega litað fólk. Önnur vinkona mín taldi sig vera rasista, hin ekki. Það er ekkert feimnismál í dag að vera rasisti, fólk segist ekki vilja litað fólk meðal sín og telur menningu okkar Íslendinga og kynstofn vera í hættu.
Mér finnst orðið rasismi vera oft á tíðum vitlaust notað. Hugtakið rasismi hefur að gera með litarhátt manna, ef þú ert rasisti þá ertu á móti litarhætti tiltekinna manna. En hugtakið hefur breyst frá því það varð til, nú snýst það um mun meira en litarhátt og yfirleitt snýst málið ekkert um litarhátt manna, eða hvað?
Ég á vinkonu sem er ættleidd, hún er lituð og hefur alltaf búið á Íslandi. Hún er með íslenskan ríkisborgararétt. Ég spurði vinkonu mína rasistann hvort hún hefði e-ð á móti vinkonu minni. Nei sagði hún, enda taldi hún það allt annað mál. Hvernig er það allt annað mál, hún er lituð eins og kona sem kemur frá Asíu og býr hér!! En þar er samt munur á, konan frá Asíu kemur frá öðrum menningarheimi, er ekki uppalin hér. Aftur á móti er vinkona mín alin upp hér, eins mikil "Íslendingur" og hægt er að vera. Ágreiningurinn er menningarlega séð, ekki litarhafts séð.
Ég á frænda, réttar sagt er hann ættleiddur í fjölskyldu stjúpmóður minnar, sem kemur frá S.-Kóreu. Ágætispiltur, fannst í rusli í S.-Kóreu. Hann var ættleiddur hingað til lands ungur að aldri og þekkir einungis íslenskan veruleika, hann þekkir lítið sem ekkert til síns föðurlands og kynforeldra. Ég tel að ekki bara foreldrar hans hér heldur líka Íslendingar hafi bjargað honum eflaust frá dauða. Hér á landi veittist honum öruggt hússkjól, matur, menntun og margt fleira sem tilheyrir því að alast upp á Íslandi.
Hingað komu til lands á áttunda áratugnum flóttamenn frá Víetnam, aldnir upp í Víetnam en vegna slæms ástands þar þurftu þeir að flýja land sitt og var boðið vist hér á landi. Þar með aðstoðuðum við einnig fólk sem var uppalið í allt öðrum veruleika til að forðast þær hörmungar sem dundu yfir föðurland þeirra. Á þetta fólk ekki skilið að vera hér? Gætu þeir eyðilagt og lagt út af íslenskt samfélag með öllu tilheyrandi?
Við erum orðið fjölþjóðasamfélag, förum að átta okkur á því. Gagnrýnum ekki lit, menningu eða siði hvers og eins. Því hér á landi búa líka nýbúar sem eru ekki litaðir, t.d. Pólverjar, Júgóslavar, Englendingar og jafnvel Bandaríkjamenn.
Íslenskt samfélag er ekki í hættu, það er okkar hlutverk að vernda það og gæta að því, líkt og við höfum gert síðan á 9.öld. Nú er það orðið fjölbreytara, skemmtilegra og við eigum að fagna því og taka vel á móti öllum þeim sem vilja koma hingað til lands og búa.

2005-05-28T00:13:00.000Z

Þó svo að skólinn sé búinn er ekkert minna að gera hjá manni, bara mun skemmtilegra og líflegra þeir hlutir sem ég er að gera núna. Ég er loksins sloppin úr klóm hlöðunnar og það heil á húfi, ósködduð á líkama og sál. Þó mun ég heimsækja ljónið af og til í sumar, verð sniglandi um í málfræðideildinni leitandi að eftirsóknaverðandi lesefni fyrir tuðruna mína (þ.e. lokaritgerðina). Já, köllum hana bara tuðru framvegis, gott orð.
Ég fór í bókabúð í dag, það á ekki að hleypa mér inní bókabúðir lengur. Ég er þekkt fyrir að eiga ansi mörg sjöl og slæður, einnig þekkt fyrir að eiga fleiri en fimm töskur(á orðið um 20 töskur og finnst samt vanta í safnið!!). Nýja ástfóstur mitt er bækur, ég bara get ekki hætt að kaupa bækur.
Allavega, í dag fór ég í bókabúð, þurfti að fara þangað inn til að kaupa útskriftargjöf fyrir frænku-nöfnu mína, stúdínuna. Þegar þangað var komið inn litaðist ég um eftir góðri gjöf handa stúdínunni, en slíkt var hægara sagt en gert því ég var farin að líta girndaraugum á bækur fyrir sjálfa mig og farin að velta því fyrir mér hvernig ég gæti tínt saman þeim fáu aurum sem voru í vasa mínum svo ég gæti glatt mitt eigið hjarta og keypt mér bók. Þarna voru bækur eins og Hugmyndir sem breyttu heiminum, Trúarbrögð heims, ljóðabækur og ég veit ekki hvað og hvað.
Ég ákvað að slá í fésið á mér, gerði það, og valdi góða bók fyrir stúdínu frænku.
Og góð bók var það, valin ljóð kvenna, valin af Silju Aðalsteinsdóttir. Ég gekk út með bros á vör og ánægð með sjálfa mig að freistast ekki að eyða þeim peningum sem ekki ég á í bækur. Vonum bara að frænka sé ánægð með afrakstur þessarar harmþrungu búðarferðar.

2005-05-19T11:45:00.000Z

Yndislegur dagur, yndislegt veður og nú væri gaman að vera úti, fylgjast með ungviðinu njóta sumarsins og finna ilminn af nýkomnu sumri. Á meðan aðrir ganga um götur miðborgarinnar, sleikjandi ís með bros á vör, húmir rósin á þjóðarbókhlöðunni og lærir, réttar sagt skrifar ritgerð um gríska málsögu. Gaman saman með grískunni og samanburðarmálfræði. Ég verð hér þó ekki deginum lengra en þar til á morgun, því á morgun ætla ég að komast í sumarfrí, já sumarfrífrí!!
Næsta vika verður fríið mitt, mitt langþráða frí, svo tekur við hin elskulega lokaritgerðin mín. Fyrir ykkur sem ekki vita er ég búin að fresta útskrift, ætla að taka það með trompi með nýjum rektor í október í háskólabíói og taka við plagginu mínu. Ritgerðin verður kláruð í sumar, ójá ójá.
Sumarið er tíminn...

2005-05-17T18:47:00.000Z

Jájá, hún Svanhvít mín komst í tölvuna mína og skrifaði síðustu athugasemdir í mínu nafni. Hún er yndi, liljan mín litla. Við Svanhvít ætlum einmitt að gerast sambýlingar í vetur, ætlum að finna okkur góða íbúð í vesturbænum til að búa í. Við kíktum á úrvalið á netinu í gær, ræddum um búslóðaeignir og hvernig heimilið ætti að líta út.
Ég hlakka svo til, ég hlakka alltaf svo til....

2005-05-11T20:40:00.000Z

Í leti minni í lærdómnum hef ég nú verið að skoða alls konar heimasíður um allt og ekkert. Sit hér með fullt af bókum og glósum til að fara yfir og ætti að vera að lesa fyrir próf, en í stað þess geri ég allt annað en það sem ég á að vera að gera. Kannski að einhver kannist við slíka iðjusemi.
M.a. kíkti ég inn á heimasíðu Heimdallar, félag ungra sjálfstæðismanna og las þar grein eftir ungan mann um togstreituna á milli vinstri og hægri manna. Til þess að forðast enn meir um lærdóminn ákvað ég að tjá mig aðeins um þessa grein hér.
Blessaður ung-lingurinn, ef segja má svo, byrjar á því að tala um bölsýni vinstri-manna, eða það sem hann kallar uppgjafar-sósíalista, og lýsingar þeirra á íslenskum nútíma. Ég er sammála manninum um það að oft er dregin upp svartari mynd af raunveruleikanum en raun ber vitni af stjórnmálamönnum, við höfum það flest okkar mjög gott hér á landi, en alltaf má fara betur.
Mér leiðist þó orðalagið hjá blessuðum drengnum, afturhaldskommatittir, og það með vitlausri fleirtöluendingu á þeim sem hann nefnir síðan nútímalegum frjálslyndum jafnaðarmönnum. Hann segir að þessi flokkur manna kenni kapítalismanum um allt illt í heiminum og séu blindir fyrir þeim framförum sem hafa átt sér stað í landinu síðastliðinn 14 ár. Pjakkurinn segir jafnframt að stjórnlyndi hafi náð tökum á stjórnmálamönnum, jafnt hægri og vinstri, og telur þá vera komna inn á hvors annars svæði með hugmyndafræði, t.d. frelsi einstaklingsins. Völd og peninga telur hann hafa náð tökum á sjálfstæðismönnum sem sitja á þingi og megi það fara til batnaðar hjá blessuðum flokksmönnum.
Fröken leti var bæði sammála og ósammála greinarhöfundi um nokkur mál. T.d. held ég að allir landsmenn geti jánkað við því að framför hafa verið í landinu á vissum sviðum, t.d. efnahagi. En það sem ég tel sjálfstæðismenn, og þá aðallega karlmenn, vera blinda á er mannlegi þátturinn og hlutverk hans í samfélaginu.
Maðurinn segir að núverandi stjórnvöld hafi gert Ísland með því ríkasta ríki í V.-Evrópu frá því að hafa verið með þeim fátækustu. Ég er ekki það fróð um þau mál svo ég læt það liggja milli steina að gagnrýna þá fullyrðingu. En eitt er ég ósátt við, ef Ísland er orðið eitt ríkasta land Vesturheimsins, hví hefur þá fátækt aukist til muna hér á landi? Hann gleymir líka öllum þeim atriðum sem hafa farið aftur á Íslandi og tengist ekki bönkum, fisknum eða fyrirtækjum.
Alvarlegasta vandamál Íslendinga í dag held ég að tengist þeim mannlegu þáttum eins og virðing, samkennd og skilningur. Svo virðist vera að ýmsar starfsstéttir hér á landi séu ekki mikils metnar, t.d. kennarastéttin. Og menntun, hvað finnst sjálfstæðismönnum um menntun? Það hafa þeir sýnt með því að gera t.d. háskólann að lélegri skóla vegna fjárskorts frá ríkinu. Svo vilja þeir leysa vandamálin með því að hver hjálpi sér. Hvernig á t.d. manneskja, sem ekki getur unnið vegna andlegrar eða líkamlegrar vanheilsu, að bjarga sjálfri sér? Og í þokkabót fær hún ekki mikið framlag frá ríkinu til að lifa sómsamlegu lífi.
Pjakkurinn talar um frelsi einstaklingsins og minnka megi afskipti ríksins. En ég spyr á móti, á ríkið gjörsamlega að hafa engin afskipti? Hvenær er einstaklingur svo frjáls að hann geti gert allt sem hann vill? Við erum ekki algjörlega frjáls, við þurfum alltaf að beygja okkur undir lög og reglur samfélagsins. Og þingið setur slík lög, þ.e. þingmenn og þeir sem ráða ríkjum í landinu.
Því tel ég það líka vera hlutverk ríkisins að búa að góðri þjónustu fyrir þegna sína, þ.e. umönnun og fræðslu. Þessir tveir þættir hafa verið algjörlega undir hjá hinum ríku fínu sjálfstæðismönnum.
Þó svo að sjálfstæðismenn hafa gert margt gott fyrir land og þjóð, má ekki gleyma að margt hefur farið aftur og verðum við að bæta það sem betur má fara í málefnum þeim er ég ræddi um hér ofar. Þess vegna höfum við lýðræði og tel það mikilvægt að allar skoðanir manna komi fram á þingi, og hlutverk minnihlutans er að benda á það sem betur má fara af þeim sem stjórna og koma með hugmyndir um aðrar leiðir.
Jæja, lærdómurinn bíður....

2005-05-10T09:05:00.000Z

Á meðan þið kæru lesendur sváfuð værum svefni undir hlýrri sæng, sátum við systur og lukum við lokaritgerð systur minnar í nótt. Ég hef fræðst mikið námsmat í stærðfræði, gæti sagt ykkur frá heildrænu námsmati, lærdómsmiðuðu námi og svindlprófi. Já tímarnir hafa svo sannarlega breyst frá því ég var í grunnskóla, þá var námsmat fremur einhæft og aðeins skrifleg próf notuð til að meta námsgetu manns. Í dag er námsmat mjög fjölbreytt og t.d. eru notuð svindlmiðar til að kenna krökkum glósutækni.
Og á meðan við systur sátum við skriftir í morgunsárinu fór maður systir minnar að bjarga mannslífum, fjölhæf þessi fjölskylda og skilar sínu til samfélagsins.
En nú er smá pása, komin svefntími áður en lokayfirlestur hefst.
Góða nótt...

2005-05-04T00:08:00.000Z

Í gær hlýddi ég prédikun séra Pálma Matthíassonar, sóknarprests í Bústaðarkirkju. Prédikunin var góð, hún fjallaði um það að gefa og þiggja, og svo hamingjuna. Hann talaði um að Íslendingar væru með hamingjusömustu þjóða meðal jarðbúa. Ég fór þá að velta fyrir mér hvernig menn mæla hamingjuna, út frá hverju telur fólk sig hafa öðlast hamingjuna?
Ef Íslendingar eru eins hamingjusamir og þeir segjast vera, af hverju á þá þjóðin heimsmet í notkun geðlyfja? Sá það á fyrirsögn fréttablaðsins í dag að Íslendingar ættu heimsmet í notkun geðlyfja fyrir börn vegna athyglisbrests eða ofvirkni.
Íslendingar verða sífellt meir og meir uppteknir af því að eignast hluti, vinna alltof mikið til þess að eignast flotta húsið í úthverfinu, dýra nýja bílinn og geta gefið börnum sínum allt það sem þau óska eftir. Hver vill ekki eignast allt það sem lífið hefur uppá að bjóða?
En er það fólk hamingjusamt sem á alla þá hluti sem það hefur dreymt um og meira til? Einhver staðar las ég það að ríkt fólk væri mun óhamingjusamara en fátækt fólk.
Með auknum hraða lífsins í hinum vestræna heimi fer minna fyrir hinum mannlegu þáttum og fólk einangrast gríðarlega. Fólk hefur ekki tíma fyrir eitt né neitt, það er svo upptekið að afla pening til að fjármagna eyðslu sína.
Svo enda börnin á lyfjum, enginn hefur hvort eð er tíma til að sinna þeim.
Erum við hamingjusöm þjóð?

2005-04-28T17:42:00.000Z

Nú er mér allri lokið, ég er endanlega búin að fá nóg af raunveruleikaþáttum..ef svo á að kalla.
Um daginn var ég að fletta í gegnum stöðvarnar og endaði á popptíví, þeirri líka karlrembustöð sem hún er orðin og fremur einhæf. Á stöðinni var verið að sýna úr þætti, raunveruleikaþætti, sem er í sýningu á popptíví. Jájá, allt í lagi með það, en þegar ég sá um hvað þátturinn var, þá var mér bara allri lokið. Þátturinn var um Amish-unglinga, sem voru að upplifa rumspringa sitt og bjuggu með nokkrum "venjulegum" unglingum. Þvílík endemis vitleysa!! Er ekkert heilagt fyrir Bandaríkjamönnum, og geta menn ekki hætt að gera svona fáránlega sjónvarpsþætti sem fjalla ekki um neitt!! Það atriði sem ég sá voru krakkarnir sitjandi við borð, étandi jarðaber og talandi um ekki neitt.
Anskotans sjónvarp!

2005-04-24T20:02:00.000Z

Í leti minni í gær fann ég mér allt annað að gera en það sem ég hefði átt að vera að gera, læra. Ég fór að baka, þvoði þvott, tók til, fór með tómar dósir, verslaði, glápti endalaust mikið á sjónvarpið og þar á meðal omega, þar sem ekkert annað en íþróttir voru á hinum stöðvunum og ekki mikill áhugi á þeim hér á bæ.
Á Omega var verið að ræða Biblíuna og þýðingar á henni og þar var viðmælandi hinn ágæti Gunnar í Krossinum sem Spaugstofumenn gera óspart grín af þessa dagana. Ég eiginlega festist inní umræðunni sem átti sér stað í þættinum, þar nefndu þeir hina nýju þýðingu á Biblíunni sem væri verið að vinna í og þá galla sem þeir sáu á henni. Þar nefndu þeir að ekki ætti að breyta orðalagi Biblíunnar, að Biblían ætti að vera eins og hún væri. Röksemdir þeirra sem vildu fá nýja og jafnréttislega Biblíu, væru þær að það orðalag sem væri í Biblíunni biði ekki upp á mikið jafnrétti meðal allra samfélagshópa og væru hreint og beint niðrandi fyrir suma hópa. Þar fór mest fyrir samkynhneigðum sem ýta sífellt fastar á lúterska kirkju um samþykki þess að mega gifta sig og tilheyra kirkjunni á þann hátt sem gagnkynhneigðir menn gera.
Ég er ekki á móti samkynhneigðum, en ég er aftur á móti gegn því að breyta riti eins og Biblíunni á nokkurn hátt. Biblían hefur lifað með manninum í rúm tvö þúsund ár, í gegnum allt það sem mennirnir hafa valdið sjálfum sér og heiminum. Biblían býður ekki upp á jafnrétti fyrir einn eða nein, ef litið er á merkingu þess orðs eins og við þekkjum það í dag. Ætti kannski að koma aukakafli í Biblíuna sem segir til um jafnrétti meðal kynja? Því sú hugmyndafræði sem ríkir í Biblíunni á svo sannarlega ekki upp á pallborði við jafnrétti kynjana í dag.
Ég er ansi hrædd um, og þar erum við Gunnar sammála, að ef menn fara að breyta og laga Biblíuna að þörfum manna hverju sinni erum við komin langt frá því sem Biblían boðar og því sem hún hefur staðið fyrir í tvö þúsund ár.
Biblían er ekki fullkomin, hún er nefnilega skrifuð af mönnum. En Biblían er höfuðrit og hefur verið höfuðrit okkar manna frá því kristnir urðum. Að breyta slíku verki værum við ekki bara að breyta ritinu heldur okkur sjálfum.
Correct me if I'm wrong

2005-04-22T14:06:00.000Z

Honum var hent út, ástæður margar og flóknar en óútskýranlegar. Næstu daga ráfaði hann um eins og kaldur kjölturakki. Fólk gekk á hann, strunsaði framhjá honum, hann var ósýnilegur fyrir heimnum. Það rigndi, stytti upp og nýr dagur reis með sól. Hann var skítugur, kaldur og svangur og þráði það heitt að fólk myndi taka eftir honum. Hann varð þreyttur, átti í enginn húsaskjól að leita og settist upp að húsvegg. Hann sofnaði værum svefni og vaknaði aldrei aftur.
Nokkrum dögum síðar birtist frétt í dagblaðinu, um líkfund. Fundist hafði lík sem var farið að lykta svo illa að loks komu bæjarstarfsmenn og fjarlægðu það. Enginn hafði tekið eftir því, fólk gekk framhjá því dag eftir dag þar til einhver hringdi í bæjaryfirvöld og kvartaði undan lykt við þá götu sem hann hafði sofnað við.
Enginn kom í jarðarförina, enginn hafði saknað hans. Það birtist enginn minningargrein, hann hafði ekki skilið neina arfleið eftir sig á jarðríki.
Hugsum málið...., gleðilegt sumar....

2005-04-18T16:02:00.000Z

"More recently, the writer Georges Simenon explained that he makes his books so simple because most Frenchmen know fewer than 600 words.(Simenon also claims to have slept with 10,000 women in his life, leading Aithchinson to suggest that he suffers from a general problem with numerical cognition.)"

Tekið uppúr bók eftir Paul Bloom og fjallar um hvernig börn læra merkingu orða. Mjög fróðleg bók....

2005-04-14T22:16:00.000Z

Þegar ég sat í kaffistofu Árnagarðs í hádeginu, ásamt fríðu föruneyti, kom að okkur úngur drengur og rétti okkur nokkur eintök af blaði ungliðahreyfingu vinstri græna. Jújú, ég tók við því þó svo að ég sé ekki grænna megin í pólitík og tók við að fletta í gegnum þetta líka ágæta tímarit þeirra sem var ansi grænt og gult (hentugt svona í byrjun vors). Þar sem ég fletti í gegnum snepilinn rak ég augu mín í setningu sem komandi íslenskufræðingur var alls ekki sáttur við (þ.e. ég)"út í hött að þurfa að læra íslensku"!! Þetta var sumsé viðtal við formann ungra vinstri græna og var viðtalið um stöðu útlendinga hér á landi, atvinnumöguleika og landvistarleyfi fyrir þá einstaklinga. Þar sem ég vildi nú vita un hvað upphafs málsgreinin átti að þýða las ég greinina í gegn.
Greinin var athyglisverð og á nokkrum stöðum var ég sammála greinarhöfundi, en mér fannst hún gera örlítið lítið úr stöðu útlendinga hér á landi. Vissulega er margt ábótasamt þegar kemur að málefnum útlendinga hér á landi og margt sem betur mætti fara, en víðs vegar um landið er menning útlendinga orðin hluti af menningu heimamanna. En aðlögun tekur alltaf tíma, ekki má gleyma því. Íslendingar mega alveg vera opnari gagnvart útlendingum, því þjóð vor gleymir oft og mörgu sinnum að þau störf sem henta okkur ekki lengur, t.d. fiskvinnslustörf, eru unnin af þessum útlendingum og einhver verður að verka fiskinn sem við svo stórgræðum á. En ekki er þetta alhæfing. Hér á Íslandi er orðin fjölmenning og af hinu góða segi ég. Íslendingum finnst gaman að fara til útlanda og kynnast nýjum menningarheimum, því ekki að fagna fjölmenningu heima við? Hingað til lands fáum við alls konar einstaklinga alls staðar úr heimnum og eigum við að fagna þeim og bjóða þeim það allra besta sem íslenskt samfélag hefur upp á að bjóða.
EN, á þeim stað sem ég er ósammála greinarhöfundi kemur að alhæfingu hennar að henni finnst það út í hött að útlendingar verði að taka upp íslenska siði og séu skyldaðir til þess að læra íslensku!! Ég spyr af hverju?
Ástæður þess að útlendingar komi hingað eru mismargar, en allir vilja eiga sómsamlegt líf hér á landi. Mikilvægt er fyrir útlendinga að halda í sinn móðurarf bæði fyrir sjálfan sig og börn sín, en það sem við öll verðum að gera okkur grein fyrir er það að þegar flutt er til annars lands vill maður verða hluti af samfélaginu og taka þátt í menningu þess. Hvernig er það gert? Með tungumáli!!
Ef ég myndi flytjast til Kína gæti ég ekki bara setið útí horni og bablað á íslensku og þráast við það að vilja læra kínversku. Ég myndi ekkert ná sambandi við fólk, ekki kynnast neinum og á endanum myndi ég hópa mig saman með sömu þrákelknu Íslendingunum og við myndum einangrast.
Við eigum ekki að neyða einn eða neinn til neins, það er ekki lausn. Fremur verðum við að aðstoða fólk til þess að koma lífi sínu á réttan kjöl hér á landi, ef fólkið kemur frá erfiðum aðstæðum. Innflytjendur eru mismenntaðir og þetta er erfitt viðfangs þegar kemur að því að kenna fólkinu málið, en eigi að síður er það mikilvægt fyrir það að læra málið og kynnast menningunni til þess að geta tekið þátt í samfélaginu.
Er þetta hræsni í tilvonandi íslenskufræðingnum? Gæti verið, en mín skoðun er sú að hér á landi býr þjóð sem meginþorri eru innfæddir Íslendingar og við eigum okkar eigið mál sem við megum vera ansi stoltir af. Því verðum við að líta svo á að þegar hingað kemur fólk sem vill búa meðal oss og lifa verður það að líta vissum lögmálum sem við höfum hér á landi og besta leiðin til þess er að læra tungumálið.
Við getum svo lært af hvort öðru, þegar tveir menningarheimar mætast í hópi fjölbreyttra manna gætum við fengið nýja sýn á menningarheim þess sem kemur frá t.d. Thailandi, Póllandi, Úganda, Bandaríkjunum og guð má vita hvaðan.
Íslendingar mega ekki ekki beygja sig eftir því sem alþjóð vill, þó svo að við séum lítið þjóð erum við samt þjóð með okkar eigið tungumál.
svo kalla þeir blað sitt málgagn!?!

2005-04-11T14:29:00.000Z

Skyr og kaffi fer ekki vel saman.
Er að læra á bókhlöðunni. Er að skrifa BA-ritgerðina, ritgerð í máltöku barna, verkefni í Skrift og handrit, ritgerð í Þróun málvísinda og er bara hangandi á netinu!!
Fjölhæf er stúlkan...

2005-04-07T16:41:00.000Z

Hví var enginn búin að benda mér á málfræði Kristjáns Árna?! Afspyrnu góð bók, líkt og talað úr mínu hjarta. Ég og Kristján erum ansi sammála, allavega um þann hlutinn sem snýr að tíð og tíðbeygingu.
En um allt annað...
Nýyrðasmíði er ekki einungis viðfangsefni gamallra og grára málfræðinga sem eru farnir að samsvara sér við húsgögn Árnastofnunar, heldur er hún eins frjó og grasagarðurinn hjá stúdentum sem sötra kaffi og fá sér gotterí í kaffistofu Árnagarðs. Bjarki hin vitri, Haukur hin spaki, Guðlaugur hin seini og Sigríður hin skyggna komu með nýyrði á hugtökum til að lýsa fornbókmenntum vor, nú eða bókmenntum almennt við kaffidrykkju í dag. Ljóð sem er lélega kveðið verður kallað gubb í framtíðinni ef þessi nýyrðasmíði nær góðri undirtekt meðal fræðimanna og ælusletta er hugtak um ósamsettn-íng í stuðulun í eddukvæðum. Allt er þetta sprotið út af líkingarmáli sem Bjarki hin vitri notaði fyrir handrit vor og vinnslu við uppskriftir af þeim, sem var líkt við sóffa (borið svona fram af hinum vitra) og ælu. Það var Sigurrós kennd við dans (ég) sem var vitni að þessum umræðum, kætist vel og mikið af þessum umræðum og lét í ljós ánægju sína með sprengihlátri.
Ritað með eigin hendi, á eigin lyklaborði

2005-04-03T14:10:00.000Z

tíminn líður hratt, maður bara orðin gamall....24 ára

2005-04-02T14:29:00.000Z

Eru þið að grínast með þetta veður!!??

2005-03-29T23:21:00.000Z

Páskahelgin mín einkenndist ekki af íhugun um Jesú og upprisu hans, páskaeggjaáti eða einhverju sem tengist páskunum á táknrænan hátt.
Páskahelgin mín fór fremur meira í það að velta ástarmálum fyrir mér. Já, þær voru nokkrar vinkonurnar sem leituðu eftir fróðleik mínum um hitt kynið, samskiptum við það og fengu ráðleggingar t.d. við ástarsorg o.fl.
Á laugardagskvöldinu leigði ég mér mjög týpíska ástarmynd, mjög rómantísk og hugljúf og ég virkilega náði trúnni á hina eilífu, góðu og rómantísku ást sem sigrað allt ef viljinn er fyrir hendi. Sjáið til, þið sem ekki þekkjið til, lifi ég í miklum ævintýraheimi. Ég trúi á ævintýri eins og Öskubusku og Mjallhvíti þar sem hinn fagri prins á hvíta hestinum finni prinsessu sína og þau lifa hamingjusöm til eilífarnóns.
Sú heimsmynd entist ekki lengi. Á sunnudeginum, páskadegi sjálfum, leiddist mér óneitanlega og skellti í spilarann sex in the city þáttum, nánar tiltekið fyrstu seríu. Snilldarþættir og mjög kómískir á köflum, en hafa svolítið ó-rómantískt álit á ástarmálum. Hugmyndir þáttanna eru nútímalegar og margt sem kemur fyrir persónur þáttanna er eitthvað sem við einhleypa fólk könnumst við á einhvern hátt. Aðalumræðuefni þáttanna er auðvitað samskipti kynjanna og þá helst leikni þeirra í bólfimi. Umræðuefni þessa þátta sem ég horfði á var t.d. einkvæni, aldur og að vera einhleypur á vissum aldri, fyrirsætur, gagnkynhneigð, samkynhneigð og margt fleira.
Af þessu efni, sjónvarpsefni, fór ég að velta fyrir mér hvar ástin stæði í nútímasamfélagi. Er ég ein um það að finnast einn lífsförunautur vera ágætis uppskera eða er það orðið almennt hjá fólki að kanna markaðinn áður en í hnapphelduna er gengið? Er kynlíf orðið tól "vina" sem vilja kynnast meira?
Kannski er ég mjög gamaldags, hef nú fengið að heyra það ansi oft undanfarið, en mín skoðun er sú að "ástarsamband" snúist um gagnkvæma ást frá báðum aðilum og að það sé ekki bara um líkamlega hlutann. Ekki öðlast menn reynslu með vissum fjölda rekkjunauta heldur er dýrmætara að þroskast með einum einstaklingi og kynnast honum frá öllum köntum. Jú ég hef mína rómantísku sýn á ástinni og samböndum sem slíkum, prinsinn kemur og finnur sína prinsessu og þau lifa hamingjusöm til eilífðar. Call me foolish, en þannig er ég.
Er ástin í hættu?

2005-03-27T15:26:00.000Z

Gleðilega páska!!

2005-03-23T12:55:00.000Z

Hún mútta mín á afmæli í dag, ekki ómerkilegra en 49 ára gellan!
Hringdi í hana áðan og var konan að læra, eitthvað sem ég ætti líka að vera að gera.
mamma: hvenær vaknaðiru í morgun?
ég: æ veit ekki.., skiptir engu..
mamma: hvað ertu ekki svona öguð eins og ég, vakna alltaf kl. 8 á morgnana
Eg: öguð? you kiddin'?
hvenær gerðust háskólanemar agaðir? og það ungdómurinn?
En hún virtist vera sátt við aldurinn, fannst það skárra en minn aldur. Hún væri ekki til í að eiga allt eftir sem hún gerði á mínum aldri. ó jæja, ekki veit ég hvort skárra sé að vera 49 en á mínum aldri, en ég er alveg sátt við lífið og svona og aldurinn sko... really!!
farið að læra hundskotturnar ykkar!

2005-03-22T21:17:00.000Z

Ein ég sit og læri, inn í lítilli stúdentaíbúð....
Fröken stúdent er komin niðrí bæ og ætlar sér að halda sig þar, a.m.k. um páskana. Lítil vinkona lánaði mér íbúð sína um páskana þar sem för hennar var heitið á heimaslóðir um hátíðirnar og gerðist svo góð að lána mér höllina á meðan hún dvelur á norðurslóðum. En hér verður ekkert afslappelsi, ó nei, hér verður lært! ó já, ef fólk heldur að seinasta önn hafi verið mikið, þá er þessi svona fjórföld hún. Upp safnast ritgerðirnar og ein fremur stór sem mun taka mest megnið af páskafríinu. Um er að ræða hina margrómuðu og ræddu BA-ritgerð og bjartsýna ég ætla að klára vonandi þetta misserið svo ég geti staðið í Háskólabíó 25. júní og taka við skjali mínu þess til staðfestingar að ég hef actually gert eitthvað lærdómslegt í þessum blessaða skóla úr höndum fráfarandi rektors, Páls Skúlasonar. Þetta var of löng setning, vona að leiðbeinandi minn sér þetta ekki.
Svo virðist einnig sem vinir mínir sem búa niðrí bæ hafa flúið annað hvort borgina eða í annað hverfi um þessar mundir, vona að það sé ekki tengt komu minni hingað. En kannski er það ágætt þar sem ég verð að læra 24/7 næstu 7 dagana.
Merkingarflokkar sagna eru mismargir og fer eftir hvaða málfræðing er um að ræða.... æ vúbbs, vitlaus gluggi!!

2005-03-16T19:57:00.000Z

Grípið ykkur í kaffibolla og rettu.., nú eða epli og vatn líkt og hún Lára mín klára því þessi verður langur.
Jafnrétti.
Af og til kemur upp umræða um jafnrétti í samfélaginu, gott er það vegna brýnna nauðsynjar á skiptum skoðunum á þeim málum.
Núna síðast hefur verið rætt um jafnrétti í kjölfar rektorskosninga í HÍ, fyrir ykkur sem ekki vita af því þá... já það eru sumsé rektorskosningar á morgun í HÍ.
Allavega, jafnrétti. Ég veit ekki hvort það kallast karlremba í mér, karlremba hjá konu já, en mér finnst oft svör hjá fólki sem vill jafnrétti vera þau að það eigi að ráða konur í t.d. stjórnarstöður og nefndir þar sem karlmenn eru í meirihluta, af því að hún er kona..., bara af því að hún er kona?!
Ok, ekki misskilja mig. Ég hef alveg jafn mikinn vilja fyrir því og aðrir að hluti kvenna í ábyrgðarmiklum stöðum er lítill, en það fer í taugarnar á mér að ráða eigi einstakling í starf bara út af kyni.
Ok, ég er ekki sammála birni bjarna um að jafnréttislögin séu barn síns tíma, ég meina barn síns tíma! miðað við aldur eru þau orðin miðaldra eða ung, en lög eru lög og þeim ber að framfylgja. Það var einkennandi hjá karlmönnum að líta fram hjá konum á sínum tíma þegar ráða átti í stöður, en er raunin sú enn í dag? Hvernig er viðhorfið í dag hjá fertugum gaur, með skalla og bumbu og er að velta umsóknum fyrir sér í ráðningar deildarstjórastöðu hjá Íslandsbanka? Engir fordómar hér sko, bara svona létt dæmi. En hjá konu, með rauðan yves saint laurent varalit í ljósgráu pilsdragtinni sinni með örlítið lykkjufall á sokkabuxunum sínum sem er að velta umsóknum fyrir sér í ráðningu skrifstofustjóra tryggingarmiðstöðvarinnar?
Og þessi setning, af því að hún er kona? man, hvað hún fer í taugarnar á mér. Ég er hlynnt því að auka hlut kvenna í áberandi stöður, en bara af því að hún er kona? Mér líst betur á þá setningu að hún var ráðin því hún er hæfur einstaklingur og auka bónus, hún er kona!! Erum við kannski að veita konum samúð og ráða þær sem síðan kljást illa við starfið, ráða ekki við það og ganga af göflunum? Ok, kannski smá ýkt en kannski eru þessar pælingar hjá mér veruleikafyrtar hjá mér.
Ég hef nefnilega þá sýn, draumasýn, að við getum lifað í sátt og samlyndi hér í þessum heimi. Að hæfasti einstaklingurinn sé ráðinn óháð kyni, aldri, kynþætti, líkamsbyggingu, stéttarstöðu, nafni, skoðunum o.fl. o.fl. Og að við göngum til verka óháð því hvort kynið sé betra til þess gerður. Það er jú munur á líkamsbyggingu kynjana og getu okkar á sviði erfiða líkamlega séð, en það er líka munur á svörtum mönnum og hvítum í líkamsbyggingu og var oft rökin fyrir þrælatöku hvítra manna á svörtum. Er það leiðin til að fá hæfustu mennina til að vinna vinnu sína? Nei, alls ekki því við förum eftir ákveðnum mannréttindum, við lítum á hvort annað sem óháða einstaklinga sem við eigum öll að gefa tækifæri til þess að gera sitt besta.
En jafnrétti er vandmeðfarið orð, vissulega. Og sú kynjajafnréttisumræða fer stundum í taugarnar á mér því mikið er notað af því hún er kona og auka verður hlut kvenna, í stað af því hún er jafnhæfur einstaklingur sem vill svo vel til að sé kona og að auka verður hlut hæfra kvenna til að sinna því starfi sem karlpungar sinna.
En hvað með jafnrétti innan orðræðu kvenna? Er hún til staðar? Að mínu mati er það ekki til staðar þar sem konur eru þær fyrstu til að rífa hvor aðra niður og gagnrýna í sand og ösku. Þetta gera ekki karlmenn, a.m.k. ekki að eins miklu leyti og konur og nota ekki þær svívirðilegu aðferðir eins og konur. Og þetta leyfi ég mér að segja af því að ég er kona!! Lítið get ég tjáð mig um karlmenn, en af hverju er staða þeirra t.d. í atvinnulífinu svona góð en ekki hjá konum? Er það alfarið karlmönnum að kenna? Af hverju er ekki þessi samstaða, þetta systralag hjá konum líkt og bræðralagið hjá karlmönnum? Af hverju þurfa konur alltaf að bera fyrst og fremst ábyrgð á því sem t.d. hjón, pör eða sambýlingar eiga? Og þá er ég ekki að tala um dauða hluti, heldur jafn lifandi hluti og börn, samskipti við foreldra, ósagða hluti eins og "það er veisla á laugardaginn hjá systurdóttur hans, hvað þarf að gera"? hugsa menn svona? já karlmenn?
Eða er ég kannski jafn sek og allir hinir í samfélaginu og sé skiptinguna bara á gagnkynhneigðum körlum og konum? Er orðræðan um konur öðruvísi hjá samkynhneigðu fólki? Eða lituðu fólki, þ.e. sem er ekki hvít á hörund? Hvert er þessi umræða eiginlega komin?
Og kids, karl er skrifað með r-i og l-i en ekki tveimur ll-um, þó svo að framburðurinn sé að mestu leyti útdauður þýðir ekki að við þurfum að alhæfa núverandi framburð líkt og forfeður okkar gerðu forðum stundum í handritum!!
ég er farin að horfa á amnt...

2005-03-15T17:47:00.000Z

Ég horfi stundum á sjónvarp, svona líkt og meginþorri landans, og eru það aðallega framhaldsþættir amerískir og sápuóperur af bestu gerð.
Í gær horfði ég á CSI, sem eru mjög góðir þættir. Ég hef tekið eftir því að slíkir þættir sem eru sambærilegir CSI hafa aukist mjög, nú eru komnar þrjár týpur af CSI-þættinum og gerast þeir allir í mismunandi borgum í Bandaríkjunum. Einnig sýnir Skjár Einn nokkrar týpur af Law & Order, sem eru löggu- og lögfræðingaþættir. Þetta eru allt ágætis þættir upp að vissu marki.
En þessir þættir eru fremur innihaldslitlir, þeir eru allir eins en málin sem spæjararnir vinna í mismunandi. Og nýji CSI-þátturinn sem á að gerast í New York hefur að geyma mjög góða leikara, en persónur þeirra svo óaðlaðandi og það er eins og hver þáttur hafi sömu persónurnar. Einn aðalgæi sem veit allt, ein hot chick sem er mjög fullkomin í útliti og meir að segja sami klæðaburður!!(beinar buxur, háhælaðir skór, skyrtur, sítt flott hár sem er alltaf slétt eða að mestu leyti)
Þó svo ég hafi gaman af þessum þáttum, þá leiðist mér hvernig þessir þættir eru alltaf eins og það er meira hugsað um hvernig hlutirnir eru rannsakaðir, hvernig eigi að finna þann "vonda" og refsa honum. Það er kannski líka málið, þessir þættir ganga út á það að glæpur er framin, liðið rannsakar málið og finnur sökudólg sem fær makleg málgjöld yfirleitt, þ.e. dæmdir í fangelsi eða til dauða. (sem er nú engin lausn að mínu mati)
Kannski virkar þetta útí Bjanda-ríkj-unum, en hérna heima? Erum við orðin eins og usa-menn, sjáum bara hið góða eða hið slæma í mönnum? Að ef menn brjóta af sér séu þeir "illir" og það verður að loka þá inni í fangelsi eða drepa þá? Og viljum við fá svona þætti, fólk sem lifir fyrir starfið og hefur enga galla(að nokkru leyti) og ekkert einkalíf? Ekkert fítt í hinu mannlega lífi, bara koma hinum "illu" frá?
æ ég er farin að bulla, fokking beygingar-fræði!!
út ég fó-r, seg-ð-u mér sög-u, beyg-ing-ar-fræð-i.........

2005-03-14T11:48:00.000Z

Nei, nei ekkert þungt hugsi.., vildi bara koma þessum hugleiðingum á framfæri.
Fór í bíó á laugardaginn með henni Helgu vinkonu minni sem er með dansandi Hawaii-stelpu í bílnum sínum.., svaka flott. Við sáum myndina um Ray Charles, þrusugóð mynd að mínu mati og tónlistin bien sur skipaði veigamiklu hlutverki. Fyrir ykkur sem ekki vita var Ray Charles mikill tónlistamaður.
Skondið þegar ég kom heim og opnaði imbann blasti við mér kvikmynd sem fjallaði um ævi Tim Morrison, og fyrir ykkur sem hafa greinilega ekki hundsvit á tónlist var hann söngvari The Doors.
Myndin um Ray var vel gerð, vel leikinn og saga hans mjög sorgleg að mörgu leyti. Tim Morrison átti ekki heldur sjö dagana sæla, dó ungur úr of stórum skammti eiturlyfja. Ray Charles notaði líka dóp til þess að gleyma minningum sínum um æskuna, hann hætti að nota heróín þegar hann tókst á við fortíðardrauga sína og dó á síðastliðnu ári.
En ég fór að velta fyrir mér þessum ævisögum frægra manna, nú hafa verið gerðar ansi margar kvikmyndir um fræga tónlistarmenn og flestir þeirra átt fremur erfitt líf, verið í dópi og átt fullt af konum og börnum, átt erfitt uppdráttar, verið sviknir o.þ.l. Þá velti ég fyrir mér hvort þessir menn sem skilja eftir sig svo mikið, þ.e. tónlist þeirra, geti ekki fúnkerað í "normal" lífi? Er það frægðin sem leiðir þá á braut eiturlyfja eða ráða þeir ekki við t.d. fortíðardrauga eða erfið samskipti?
Hvernig er það svo fyrir normalt fólk, getur það þá ekki orðið tónlistarséní eða markað sína braut á sviði tónlistar ef æskan var ljúf og eiturlyfjafíknin ekki til staðar? Eða er framtíðin sú að besta tónlistin sem við fáum sé álíka og Nylon-gellurnar?
Georgia on my mind....

2005-03-12T14:54:00.000Z

Á meðan einn maður fremur glæp, er annar að gera góðverk...
Á meðan einn maður eyðir mannslífi, er annar að fæða nýtt mannslífi inní heiminn...
Á meðan einn maður sveltir, hámar annar í sig alls kyns óhollustu...
Kannski er ég einföld en ég skil ekki af hverju þarf heimurinn að vera eins og hann er? Hví geta ekki allir notið þess góða sem lífið hefur upp á að bjóða? Af hverju þurfum við að fara illa með hvort annað og ef verra er okkur sjálf?
Hvers vegna situr grátandi barn í Eþíópíu, með útblásin maga af vannæringu þegar ég sit hér í Breiðholtinu, Reykjavík, Íslandi og háma í mig góðgæti?
Hvers vegna metum við lífsgæðin í eignum, peningum og dauðum hlutum þegar lífshamingjan á að snúast um hamingju, ást og almenna velsæmd í lífinu?
Það þýðir ekkert að segja við mig að svona er þetta bara og við getum voðalega lítið í þessu gert, við höfum öll val og ef við meiðum, stelum eða særum veljum við að gera það...
Inn í okkur öllum býr gott, meir að segja Osama bin Laden...
Og af hverju þurfum við að flokka heiminn niður eftir illu og góðu? Ef þú ert góður þá ertu látinn í friði, en ef þú átt illa uppdráttar, lendir í slæmum málum þá bara sorrí vinur í fangelsi með þig ásamt öllum hinum "vondu" gaurunum
Er það ekki skylda okkar sem höfum það fínt að aðstoða þá sem minna mega sín? eða reiknaði ég dæmið svona illa? Ég hef nú aldrei verið góð í reikningi en veit þó að tveir plús tveir gera fjórir, að ef við stöndum saman getum við gert betur og útkoman verði í plús fyrir okkur öll.
En aftur að réttarkerfinu, já þetta nafn er alveg fáránlegt fyrir kerfi sem er ekki einu sinni "rétt". Hvernig erum við sem samfélag að refsa afbrotamönnum með því að losa okkur við þá, t.d. með dauðarefsingum? Hvað er "dómskerfið" að segja með því að myrða afbrotamenn? Er það ekki viðurkenning á því að það er allt í lagi að drepa?
Það er venjan, allavega á mínu heimili að ef e-ð bilar t.d. eins og vaskur er rót vandans fundinn og gert við lekann, en ekki bara lokað fyrir hann. Hvers vegna gerum við það ekki við manneskjur líka? Finnum rót vandans og reynum að lagfæra hann í stað þess að henda fólki inn í lokað stórt hús og láta það dúsa við lágmarksaðstæður þar sem vandinn eykst bara. Og ekki reyna að segja mér að það sé ekki hægt að hjálpa eða aðstoða þeim sem hafa lent illa í því, það er þá þitt val að ákveða það.
málefnaleg my ass!!!!

2005-03-09T19:18:00.000Z

Ég er einföld..., eða kannski flókin...., eða kannski bara sitt lítið af hverju...æ hverjum er ekki sama?
Hugmyndirnar flæða beint ekki um hausinn akkúrat núna, nenni ekki að vera málefnaleg um allan andskotan sem fullt af öðru fólki getur tjáð sig mun betur um en ég.
Kannski er ég bara búin að blogga um allt sem ég vil segja? HELL NO!!
ég veit bara ekkert hvað ég á að segja að þessu sinni, ég hugsa bara um málfræði. málfræði, málfræði, málfræði og málfræði.
Mér finnst að ÞÚ ættir að fá þér ein ölara, feita konu eða karl, lesa Tense eftir Bernard Comrie og chilla!!